Nog een paar nachtjes wakker liggen en ik kan net zoals 7.754.051 andere Belgen weer naar het stemhokje trekken. Traditiegetrouw parkeer ik me, na mijn stem te hebben uitgebracht, voor de treurbuis om het politieke spektakelstuk vanop een veilige afstand gade te slaan.

Op woensdag 3 juni sprak ik een laatste keer af met federaal volksvertegenwoordiger Rob Van De Velde van Lijst Dedecker. Hierbij eindigt voor mij het participatieproject ‘Kus een politicus'. Rob nodigde me uit net voor de regionale en Europese verkiezingen. Dit om bondig uit te leggen hoe je een verkiezingscampagne aanpakt. We spraken opnieuw af in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Rob verving Jean-Marie voor de Conferentie van voorzitters. De conferentie regelt de werkzaamheden van het Parlement.

Antwerpen, 16 mei 2009. Aan de voet van de Stadsschouwburg laten de marktkramers hun stem over het Theaterplein schallen. Op deze vroege zaterdagochtend kunnen wortelen, prei en komkommers me eigenlijk gestolen worden. Ik vlucht de schouwburg in en laat het programmacongres van Open Vld tot mij komen...

Door de gebruikelijke vertragingen van onze nationale spoorwegmaatschappij moet ik als een gek door de Brusselse binnenstad rennen om op tijd bij Sven Gatz te geraken. De tocht is een keiharde confrontatie met de beperkingen van mijn gestel. Ik snak naar een vleugje Evy Gruyaert, en eventueel naar één van haar Start to Run-podcasts.

Om 1.30u hadden we afgesproken in het Vlaams parlement. Na de klassieke plichtplegingen zoals identificatiecontrole werd ik begeleid naar de CD&V fractie waar Mevr. Claes mij zou komen ophalen. Elke fractie heeft zijn verdieping in het parlementshuis met kantoren van de volksvertegenwoordigers en hun medewerkers. Na enkele minuten komt Ellen, de medewerkster van Sonja, mij ophalen. Er is nog een lunchvergadering in de kamer van volksvertegenwoordigers (het federale niveau dus).

Donderdag 19 februari, 12 uur. Lucette en ik hebben afgesproken om samen (ook met mijn medewerkers) iets te gaan eten. Dat is gezien mijn agenda zowat de enige manier om ervoor te zorgen dat ze me een aantal vragen kan stellen en ook ik haar wat beter kan leren kennen. Daarvoor verruilen we de vertrouwde omgeving van het personeelsrestaurant van het Vlaams parlement voor de Italiaan op de hoek.

Ik sta ondertussen een aantal verslagen achter, maar ik probeer een aantal zaken in te halen. In december strak ik met Ludo Sannen af in het Vlaams Parlement. Hij wou me een plenaire zitting laten bijwonen. Aan de ingang volgde ik de normale procedure om binnen te mogen en kleefde gewillig een bezoekerssticker op mijn jas.

Wat vooraf ging…Op dinsdag 20 januari speelde ik zoals gewoonlijk mee met ons zaalvoetbalploegje in de Hoppecup, een competitie tijdens de werkweek tussen verschillende ploegjes uit Poperinge. Het onwaarschijnlijke gebeurde. Als verdediger probeerde ik in volle sprint een aanvaller van de bal af te houden. Net toen ik mijn voet geplaatst had, kreeg ik een duw en verloor ik volledig het evenwicht. Nog voor ik viel voelde ik dat mijn knie verdraaid was en op de koop toe was mijn schouder uit de kom geschoten na de ongelukkige val. Ik kermde het uit van de pijn.

Zenuwen

Wanneer ik besloot deel te nemen aan het project 'kus een politicus' stond ik er niet bij stil, maar toen Dieter van de wakkere burger me contacteerde om me te vertellen dat ik eens op bezoek mocht komen voor een soort van 'mini-sollicitatie' begon ik het project toch wel érg spannend te vinden.