Christiane en Michèle ontmoeten elkaar in het Parlement

Brussel is meegevallen vandaag. En ... het leven bestaat toch uit toevallen. Ik moest zijn op leuvenseweg 86. En wat zag ik ? Dat is het gebouw waar ik 20 jaar gewerkt heb (postcheque) en dat daarna in gebruik genomen werd door de Vlaamse Gemeenschap. Nooit geweten dat dat het Vlaams Parlement was. Het vervallen gebouw van toen is nu ongelooflijk mooi gerenoveerd en er staan veel kunstwerken. Het is er gezellig en bedrijvig. Alleen de houten bakliftjes deden me nog denken aan het vroegere gebouw. Dieter van dwb was er ook en Michèle Hostekint heeft ons meegenomen naar een commissievergadering. Overal wachten en batches, maar ze waren wel allemaal vriendelijk. Na een tas koffie en nog veel uitleg zijn Dieter en ik dan terug richting station gegaan.

Wat ik heb geleerd :

• commissievergadering : een groep van mensen die gezamenlijk een bepaalde taak proberen uit te voeren. Vandaag ging het over het ocwm.

• decreet : is een opdracht die gemaakt is door een regering of een parlement die op dat ogenblik de macht heeft.
• plenaire vergadering : is een vergadering waarbij alle betrokken personen aanwezig zijn.

 

Er was weinig volk in de commissievergadering. Alleen de partijen waren aanwezig die er heel rechtstreeks mee bezig waren. Michèle Hostekint wees me op twee mensen die ijverig aan het noteren waren en legde uit dat alle volksvertegenwoordigers na de middag via computer de hele uitleg over de commissievergadering kregen. s' Namiddags zouden ze dan allen aanwezig zijn met de nodige infomatie om te stemmen.

 

Ik was ook benieuwd naar de reden van Michèle Hostenkints politieke carrière. Het eenvoudige antwoord was dat vader en grootvader ook in de politiek waren en zij als kind in die sfeer is grootgebracht.

Was ook benieuwd naar de taken van Michèle Hostekint in Roeselare. Zij was lijsttrekker tijdens de verkiezingen en na vele jaren heeft daar de spa gewonnen. Zij is voorzitter van de gemeenteraad aldaar. Ik had in Wieder (organisatie waar armen het woord nemen) al gehoord dat er een stad was die mensen een bedrag uitbetalen als tussenkomst in het huren van een privéwoning als ze 4 jaar op de lijst staan maar nog geen sociale woning hebben. Er staat wel een max bedrag op. Blijkbaar is dat Roeselare.

 

Heb nog veel meer uitleg gekregen van Michèle Hostekint in duidelijke verstaanbare taal. Heb veel gehoord en mijn ogen uitgekeken. Het lijkt me wel een interessante wereld en het lijken allemaal gewone mensen.

Mijn volgende afspraak is op 8 januari in het vlaams parlement.

 

Groetjes,

christiane

Christiane tijdens het Festival van de Politiek

Het is dus meegevallen ! Maar wil je wel zeggen: zonder bemoedigende woorden van Carolien van het Vlaams Netwerk en de raad van 2 goede vrienden was het begin (op de trein naar brussel stappen) veel moeilijker geweest. Mijn vrienden zitten niet in de wereld van organisaties van armoede; heb dus vertrouwd op de raad van Carolien dat me eigenlijk niets kon gebeuren en dat zij me ook nodig hadden.

Ik was om 10 u in Brussel Centraal. Heb vroeger aan de Postcheques gewerkt op de Leuvense weg; dus kende ik de weg naar t Parlement. t' Was in de Pieter Breughelzaal te doen, dus enkele straatjes verder. In de mail van Dieter stond dat ik daar werd verwacht om 10u45 en was dus goed op tijd. Dieters welkom was hartelijk en enkele kandidaten zaten daar al 'op de eerste rij'. Allemaal bruine lederen zetels met op het werkblad elk een microfoon. Dieter gaf ons een map met wat uitleg over dwb, een lunchbonnetje en nog een reeks bonnetjes om in de late namiddag aan de kraampjes eten, soep en drinken te krijgen. En een papier met de namen van de kandidaten, wat informatie over onze achtergrond en onze voorkeur....en toen had ik wel een moeilijke moment. Bij het lezen van de kandidaten merkte ik dat ik de enige was uit de wereld van armoede. Weet niet hoe het komt; maar had aangenomen dat de kandidaten allemaal mensen met armoedeervaring waren. Heb Dieter gewenkt en gezegd dat ik de enigste was en die zei toen dat dat toch niet erg was. Dieter stelde ook Michèle Hostekint aan mij voor. Wij gaven elkaar een hand en ze ging enkele trappen hoger zitten.

 

Ik wil je even tussendoor zeggen dat ik me rijk gevoeld heb. En dat kwam omdat ik (door te weinig geld om ergens koffie te gaan drinken) altijd mijn 1 liter thermos koffie bij mij heb in mijn rugzak.Voor ons stond voor elk een glas en een fles water. Maar om mezelf gerust te stellen, heb ik mezelf een tasje koffie ingeschonken. En weet je, héél die dag was in het parlement géén koffie te vinden; de andere kandidaten hadden daar last van, en ik heb heel de dag koffie gehad.

 

Het begon om 11 uur en de kandidaten moesten zich zelf voorstellen. Daarna stelden de politiekers zich voor. Toen het bijna mijn beurt was, geraakte in van binnen in de paniek. Het heeft geholpen toen ik voor mezelf uitmaakte dat ik gewoon een getuigenis zou afleggen zoals ik nogal gedaan heb, maar dan natuurlijk niet in die details. Toen werd ik kalm; heb zelfs de microfoon aangelegd (omdat ik weet dat mijn stem soms te zacht is). Ik dacht : wel, ik ben de enige, dus zal ik hen vertellen over de wereld van armoede. Heb verteld dat ik door eigen armoedeervaring in Wieder vrijwilliger was, in de werkgroep cultuur zat en 1x per maand meeging naar het vlaams netwerk in Brussel. Heb geprobeerd uit te leggen dat het voor mensen in armoede niet altijd zo simpel was om met politiek bezig te zijn. Dat, als je hoofd vol zit met zorgen en angsten voor onbetaalde rekeningen, je hoofd niet staat naar politiek en dat ik daar uit eigen ervaring kon van meepraten. En dat de politiek soms onbegrijpbare taal heeft. Maar sinds ik naar Wieder en het Vlaams Netwerk ga, daar mensen tegenkom die me uitleggen dat politiek wel belangrijk is en dat ook uitleggen. En zodoende is nu mijn interesse gewekt om in het project mee te stappen. Dieter vroeg me dan uitleg te geven over Wieder en het Vlaams Netwerk. Heb dan gesproken over 'samenkomen' en 'ervaringen uitwisselen' en daarmee naar een politieker te gaan.

Michèle Hostekint stelde zich dan ook voor. Ze zei dat ze blij was met mij als kandidaat en zeker omdat ik ervaring had op gebied van armoede omdat zij ijvert voor gelijke kansen en dat we van elkaar konden leren. Ze is voorzitter van de gemeenteraad Roeselare en Vlaams Volksvertegenwoordiger.

Wij zijn de 2de ronde. Er is al een 1ste ronde geweest en die kandidaten zaten daar ook en vertelden hun wedervaren in t kort. Wij mochten ook vragen stellen aan hen.

 

Toen was het tijd om samen te gaan eten. Dwb, de kandidaten en de politiekers. Michèle wachtte op mij en ze bleef bij mij tot we in de zelfservice van het parlement waren. We zaten ook tegenover elkaar bij het eten. Ze zei dat ze Joke van t' hope kende. Ze pakte haar agenda (zo'n klein computertje) uit en als ik wou, mocht ik nu woensdag en ook donderdag al in de gemeenteraad mee. Maar spijtig heb ik nog enkele afspraken en kon ik op die vriendlijke uitnodiging nog niet ingaan. Ze ging me dan de datums doormailen, zodat ik kon kiezen wanneer ik kon. Heb haar toen ook gevraagd of ze met mij wou meegaan vb naar een ledenvergadering van Wieder en naar een vergadering bij het vlaams netwerk. Ze zei dat ze zeker wou komen als haar agenda dat toeliet. Ik moet dat natuurlijk nog eerst aan Wieder en aan het Vlaams Netwerk vragen of dat kan.

Na het eten namen de politiekers afscheid en kregen wij nog een voordracht van Prof Dr Christ'l De Landtsheer van de universiteit van Antwerpen, Master in de Politieke Communicatie.( ik schrijf heel die naam op omdat het zo indrukwekkend overkwam bij mij) Ze vertelde over wetenschappelijk onderzoek naar trukjes in politieke communicatie. Het was wel interessant. Het ging vooral over de veelheid aan metaforen die politiekers gebruiken om hun gehoor te beinvloeden.

 

vb. Als ze het publiek gunstig willen beinvloeden spreken ze van "de jacht op asielzoekers"

Willen ze het publiek in de negatieve zin beinvloeden, spreken ze over "de stroom van asielzoekers"

Nog andere vb. : die partij is op de GOEDE weg.

de STORM in de financiele wereld

de overheid moet daar geld INPOMPEN

het BESMETTINGSGEVAAR is nog niet geweken (medische metaforen zijn gevaarlijke).

wij zijn nog altijd een BRAND AAN T BLUSSEN

door de ZURE APPEL heenBIJTEN

OPGETOGEN / TENEERGESLAGEN

U heeft het politiek OVERLEEFD

er is een WIEL AFGEVLOGEN

Metaforen die participatie bevorderen (volkse, alledaagse metaforen)

Metaforen die autoritair gezag bevorderen (dokter, militair)

 

Zij zegt dat alle metaforen schijnbaar simpel en verklaarbaar zijn, maar in feite een mist ophangen rond het onderwerp. En niemand kan je ooit pakken op het onderwerp. Als politiekers gebruik maken van alledaagse en volkse metaforen dan heb je de kans op een actieve burger (controle)

Als politiekers gebruik maken van metaforen waarin onheil, geweld, ziekten en dood in voorkomen dan krijg je de kans op een burger die toeschouwer wordt (controle kwijt). Ze zei ook dat er heel veel gezocht geweest is naar een verklaring van het racisme tegen joden in duitsland. vb Hitler noemde de Joden PARASIETEN. In mijn denken kwam direct daarop de vraag : ja en wat doe je met parasieten ? die verniel je toch ?

Daarna konden we nog het parlement bezoeken en naar de kraampjes gaan buiten.

Carolien, ik ben blij dat ik geweest ben. Maar het was nog maar 't begin , he. Het zal pas eindigen op 15 mei 2009.

 

Groetjes, christiane

 

petitie woonzekerheid

Donderdag 8 januari had ik een afspraak met de politica Michèle Hostekint in het vlaams parlement. Om 10 uur ging daar een commissievergadering door over wonen. Die dag waren alle trams en treins te laat wegens het vriesweer. En Michèle stuurde me een smsje dat haar trein ook vertraging had en ik me best direct kon begeven naar de Van Dijckzaal. Daar aangekomen was ik aangenaam verrast door het zien van de vele gewone burgers met een rood t-shirt met een logo van wonen erop. Ze vielen fel op tegen de veel onbemande zetels van de politiekers. Ik kende er vele mensen die ik ook al was tegengekomen in armoede verenigingen en gelukkig zat ik naast een burger die, naar hij zei, veel commissievergaderingen bijwoonde. Zo wees hij mij oa Mieke Vogels, Vera Dua, Dhr Kennes, Mevr Hintjens, ea aan. Toen ik de verbazing op het gezicht van mijn buur zag toen ik vroeg wie Mieke Vogels is besefte ik weer hoe weining ik van de politiek weet. Even later kwam Michèle Hostekint ook binnen en tussentijds liepen er vriendelijke vrouwen rond die koffie uitdeelden.

Heel het gebeuren ging om een petitie over woonzekerheid die duizenden mensen hadden getekend. Mijn buur moest me niet vertellen wie mr Kennes was. Ik hoorde door de tegenwerking die hij gaf meteen dat hij niet akkoord was met de petitie. Het was wel even raar om te zien en te horen hoe Mieke Vogels hem telkens onderbrak en de discussie die daarrond ontstond telkens door de voorzitter terug in goede banen werd geleid. Ik hoorde dat Michèle Hostekint zeer goed op de hoogte was van de petitie. Zij zei dat ze volledig achter de essentie van het verzoekschrift staat. De eigen woonstverwerving en de waarborg tot wonen (huurverzekering) vond zij een en-en operatie. Maar dat de herschikking van de budgetten een dringende prioriteit dient te krijgen in het Parlement.

Helemaal van voren zaten de voorzitter, een professor die kwam spreken over sociale huisvesting en twee mensen die getuigenissen aflegden. Wat ik vooral van de professor onthouden heb zijn de woorden "vergiftigd geschenk". Ik herinnerde mij terug de les die ik kreeg over metaforen en de manipulatie die in zo'n woorden schuilen. De twee getuigenissen waren heel interessant en ons (de mensen in de zaal) bekend. Zij kregen een dankwoord van enkele politiekers.

Om 12 u was het gedaan. Michèle Hostekint kwam even tot bij mij en vroeg of ik vragen had. Zij wist niet dat mijn buur mij zo goed geholpen had. Voor haar was de vergadering nog niet gedaan en ze zou me bellen voor een nieuwe afspraak.

Groetjes,

christiane