DD heeft grote handen!

Maandag, het begin van een nieuwe werkweek. Niet voor mij. Ik had een afspraak in Gent. Het is de eerste keer sinds lang dat ik de auto gebruik buiten de Westhoek. Het doet deugd om nog eens verderop te rijden, en niet opnieuw het traject tussen mijn thuisbasis en werk te moeten afleggen. Met de GPS als back-up reed ik richting hoofdkwartier van LDD in Gent.

Bij de eerste afspraak is er altijd iemand van De Wakkere Burger erbij. Dit om te kijken of het wel vlot verloopt. Dieter (DWB) was er al en Rob zat nog voor een uurtje vast in de file. Hij kwam van Antwerpen. Zijn parlementair medewerker begon me een uiteenzetting te geven over het federaal parlement. De werking van het federale parlement en de procedure hoe wetten tot stand komen. Vooraf moest ik ook een vragenlijst opmaken en deze werd ook uitgebreid onder de loep genomen. Ik had mijn laptop bij en probeerde zo goed als het kon alle nuttige info te noteren. Ik kreeg heel wat informatie te slikken en kreeg heb als tip, mocht ik echt geïnteresseerd zijn, om wat meer boeken te lezen over België. Een aanrader zou ‘België voor beginners’ zijn, geschreven door Vandelanotte, Bracke en Goedertier. Misschien moet ik dit wel eens doen als ik meer tijd heb. Tijd is evenwel een beperkende factor!

Wat later arriveerde Rob en begonnen we dan meteen over de begroting. Later op de week was het de begrotingsbespreking en enkele pakken ‘literatuur’ werden hem aangeleverd. Je moet als parlementariër een enorm krak zijn om alle wetten te doorspartelen en in desbetreffend geval van Rob om al die cijfers te analyseren.

Nu gaan we stap voor stap maar tijdens het project zal ik de financieringswet van dichterbij bekijken.

Het was al heel snel middag en met mondjesmaat kwamen alle partijbureauleden binnen. Deze zomer heb ik premier Leterme ontmoet op een landbouwbeurs in Wallonië. Nu heb ik de hand geschud met een ander zwaargewicht, Jean-Marie Dedeceker en ik moet wel zeggen dat ik onder de indruk was hoe hij mij een hand gaf. Wat een handen!

Tot mijn verbazing mocht ik bij de eerste echte ontmoeting met Rob meteen al de vergadering van het partijbureau waarnemen. Na een uurtje moesten we de vergadering verlaten en trokken we richting Brussel naar het federaal parlement. Daar heb ik de onderzoekscommissie fiscale fraude meegevolgd. Een procureur-generaal werd ter verantwoording geroepen over het falen van grote fiscale fraudedossiers. De commissie onderzoekt hoe het onderzoek gevoerd werd, waar het verkeerd gelopen is en hoe ze in de toekomst kunnen zorgen dat zulke dossiers efficiënter verlopen.

De financieringswet

Wat vooraf ging…Op dinsdag 20 januari speelde ik zoals gewoonlijk mee met ons zaalvoetbalploegje in de Hoppecup, een competitie tijdens de werkweek tussen verschillende ploegjes uit Poperinge. Het onwaarschijnlijke gebeurde. Als verdediger probeerde ik in volle sprint een aanvaller van de bal af te houden. Net toen ik mijn voet geplaatst had, kreeg ik een duw en verloor ik volledig het evenwicht. Nog voor ik viel voelde ik dat mijn knie verdraaid was en op de koop toe was mijn schouder uit de kom geschoten na de ongelukkige val. Ik kermde het uit van de pijn. Meteen werd ik naar de spoedafdeling gebracht van het ziekenhuis in Ieper. Na enkele dagen wist ik eindelijk waar ik aan toe was: voorste kruisbanden gescheurd en mijn schouder diende een operatie te ondergaan. Volledige rust voor de operatie was noodzakelijk. Meteen werd de afspraak met Rob voor de maand januari geannuleerd. Tot mijn grote spijt! We hebben al afgesproken dat we deze afspraak zeker zullen inhalen.

 

Na een week gerust te hebben ging terug aan het werk, en de dag voor de operatie (jawel, vrijdag 13 februari!) heb ik dan eindelijk terug kunnen afspreken met Rob. Met de trein richting Brussel met krukken! Aangekomen in Brussel-Centraal, nam ik de taxi richting het Paleis der Naties. Blijkbaar hanteren officiële taxichauffeurs in Brussel toch andere tarieven. De heenrit betaalde ik 8 EUR en de terugrit slechts 4 EUR. Why?

 

Na nog eventjes te wachten in de onthaalruimte van de Kamer, kwam de drukbezette Rob ook aan in het onthaal van de Kamer. Het was een hartelijk terugzien. Het Paleis der Naties is een enorm groot gebouw met heel wat vergaderzalen en burelen. Een kat zou er zijn jongen niet terugvinden. Iedere fractie heeft er op de bovenverdiepingen zijn eigen burelen. Allemaal dezelfde kleine, ouderwetse burelen. Ik had de vorige keer de opdracht meegekregen om de financieringswet onder de loep te nemen. Op het bureau van Rob hebben we eerst een tweetal uren besteed aan die bijzondere financieringswet van 1989. Ik zal het hier heel summier bespreken. Eigenlijk werd hier de basis gelegd van de verdere staatshervormingen (die al sinds 1970 op gang zijn gezet) waar men tot op vandaag nog steeds mee bezig is. In dat jaar werd de bevoegdheid ‘onderwijs’ naar de deelstaten overgeheveld. Volgend hierop werden de Lambermontakkoorden afgesloten. Nu, zonder een politiek standpunt in te nemen, is het overduidelijk dat een verdere staatshervorming noodzakelijk is. De structuur van Wallonië is door de jaren heen helemaal anders opgebouwd dan Vlaanderen. Een voorbeeld: er zijn 6 miljoen Vlamingen en 4 miljoen Walen in dit land. Ongeveer 40 % van de Walen werkt voor de overheid in tegenstelling met slechts 25% van de Vlamingen. Dit weegt enorm op de begroting van Wallonië. Ik vertel hier niks nieuws, maar het is belangrijk dat iedere Vlaming hier blijft aan herinnerd wordt.

 

Over de middag hebben we lekker gegeten in het klassiek restaurant van de federale parlementsleden. Iedere donderdag om 14u15 begint het klassiek vragenuurtje. Vanuit de tribunes heb ik de debatten gevolgd. Ik was wat ontgoocheld. Het toneelstukje dat de politici opvoerden was wat magertjes. Ik had de dag na de stemming van de aandeelhoudersvergadering over Fortis heel wat vuurwerk verwacht. Ook toonde de Kamer niet zo imposant als op tv - eerder klein. Terwijl de debatten zich de ganse middag voortzetten, toonde Rob me hoe hij zich voorbereidt op het indienen van een amendement op een regeringsvoorstel. Voldaan vertrok ik later uit het parlement en op de terugreis heb ik nog een toffe treinbabbel gehad met een oud-jeugdrader!

 

Ik kan je nog zeggen dat ik enkel een kijkoperatie aan mijn knie heb ondergaan in het St. Lucasziekenhuis in Brugge. De operatie is succesvol uitgevoerd geweest door Dr. Vandamme (deze dokter opereerde de bekende voetballer Tom De Sutter met dezelfde blessure). Ik kan iedereen aanraden om bij een operatie telkens een ‘second opinion’ te vragen in een ander ziekenhuis. Nu nog de revalidatie! Gelukkig hebben we in dit Belgenland toch nog een degelijke ziekteverzekering! ;-)

 

Een dubbelgevoel

Op woensdag 3 juni sprak ik een laatste keer af met federaal volksvertegenwoordiger Rob Van De Velde van Lijst Dedecker. Hierbij eindigt voor mij het participatieproject ‘Kus een politicus'. Rob nodigde me uit net voor de regionale en Europese verkiezingen. Dit om bondig uit te leggen hoe je een verkiezingscampagne aanpakt. We spraken opnieuw af in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Rob verving Jean-Marie voor de Conferentie van voorzitters. De conferentie regelt de werkzaamheden van het Parlement. Onder andere hier bespreekt men de agenda van het vragenuurtje die altijd op donderdag om 14u15 plaatsvindt. Het Paleis der Natie blijft ook voor mij na het 2^de bezoek een doolhof. Ongelooflijk.

Het federaal parlement ligt wel degelijk ‘plat' als er regionale en Europese verkiezingen worden gehouden. Weinig wetsvoorstellen of wetsontwerpen worden bij deze ook ingediend. In de burelen van de fracties was er praktisch geen personeel. Ieder politiek medewerker is de straat op om toch nog die ene kiezer te overtuigen. De commissie ‘financiën' werd bijgevolg die dag ook afgeschaft. Te weinig voorstellen. Als ik dit allemaal zie, zijn samenvallende verkiezingen meer dan nodig!

In de namiddag trokken we dan naar Antwerpen, de thuisbasis van Rob. De politieke partijen mogen hier op alle verkiezingsaanplakborden hun affiches plakken (in tegenstelling tot West-Vlaanderen). Hier is het echt vechten ‘voor je brokke'. Iedere ochtend vanaf 4u starten de plakploegen van LDD met het plakken van affiches en dus ook overplakken van andere partijen. Zo zijn ze zichtbaar net voor volle ochtendspits. Tegen de avondspits is alles al opnieuw overplakt. En mogen ze opnieuw beginnen.

Al bij al ben ik heel tevreden over de ontmoetingen met deze politicus. Hij heeft me toch een andere kijk gegeven op de politiek. Ook hoor en zie je veel dat de media niet te weten komt. Wegens tijdsgebrek hebben we langs beide kanten net iets te weinig afgesproken. Ik onthoud vooral dat de nationale politiek en vooral in verkiezingstijd een ‘vuil spelleke' is. En vooral ook intern in de partij. Ik kan me niet voorstellen dat dit bij andere partijen niet zo is. LDD heeft me in de media op bepaalde momenten niet kunnen bekoren, maar voor de mens ‘Rob Van De Velde' heb ik veel respect. Hij is wel degelijk bezig met zijn vak en behoort niet tot het profitariaat.