Het is dus meegevallen ! Maar wil je wel zeggen: zonder bemoedigende woorden van Carolien van het Vlaams Netwerk en de raad van 2 goede vrienden was het begin (op de trein naar brussel stappen) veel moeilijker geweest. Mijn vrienden zitten niet in de wereld van organisaties van armoede; heb dus vertrouwd op de raad van Carolien dat me eigenlijk niets kon gebeuren en dat zij me ook nodig hadden.
Ik was om 10 u in Brussel Centraal. Heb vroeger aan de Postcheques gewerkt op de Leuvense weg; dus kende ik de weg naar t Parlement. t' Was in de Pieter Breughelzaal te doen, dus enkele straatjes verder. In de mail van Dieter stond dat ik daar werd verwacht om 10u45 en was dus goed op tijd. Dieters welkom was hartelijk en enkele kandidaten zaten daar al 'op de eerste rij'. Allemaal bruine lederen zetels met op het werkblad elk een microfoon. Dieter gaf ons een map met wat uitleg over dwb, een lunchbonnetje en nog een reeks bonnetjes om in de late namiddag aan de kraampjes eten, soep en drinken te krijgen. En een papier met de namen van de kandidaten, wat informatie over onze achtergrond en onze voorkeur....en toen had ik wel een moeilijke moment. Bij het lezen van de kandidaten merkte ik dat ik de enige was uit de wereld van armoede. Weet niet hoe het komt; maar had aangenomen dat de kandidaten allemaal mensen met armoedeervaring waren. Heb Dieter gewenkt en gezegd dat ik de enigste was en die zei toen dat dat toch niet erg was. Dieter stelde ook Michèle Hostekint aan mij voor. Wij gaven elkaar een hand en ze ging enkele trappen hoger zitten.
Ik wil je even tussendoor zeggen dat ik me rijk gevoeld heb. En dat kwam omdat ik (door te weinig geld om ergens koffie te gaan drinken) altijd mijn 1 liter thermos koffie bij mij heb in mijn rugzak.Voor ons stond voor elk een glas en een fles water. Maar om mezelf gerust te stellen, heb ik mezelf een tasje koffie ingeschonken. En weet je, héél die dag was in het parlement géén koffie te vinden; de andere kandidaten hadden daar last van, en ik heb heel de dag koffie gehad.
Het begon om 11 uur en de kandidaten moesten zich zelf voorstellen. Daarna stelden de politiekers zich voor. Toen het bijna mijn beurt was, geraakte in van binnen in de paniek. Het heeft geholpen toen ik voor mezelf uitmaakte dat ik gewoon een getuigenis zou afleggen zoals ik nogal gedaan heb, maar dan natuurlijk niet in die details. Toen werd ik kalm; heb zelfs de microfoon aangelegd (omdat ik weet dat mijn stem soms te zacht is). Ik dacht : wel, ik ben de enige, dus zal ik hen vertellen over de wereld van armoede. Heb verteld dat ik door eigen armoedeervaring in Wieder vrijwilliger was, in de werkgroep cultuur zat en 1x per maand meeging naar het vlaams netwerk in Brussel. Heb geprobeerd uit te leggen dat het voor mensen in armoede niet altijd zo simpel was om met politiek bezig te zijn. Dat, als je hoofd vol zit met zorgen en angsten voor onbetaalde rekeningen, je hoofd niet staat naar politiek en dat ik daar uit eigen ervaring kon van meepraten. En dat de politiek soms onbegrijpbare taal heeft. Maar sinds ik naar Wieder en het Vlaams Netwerk ga, daar mensen tegenkom die me uitleggen dat politiek wel belangrijk is en dat ook uitleggen. En zodoende is nu mijn interesse gewekt om in het project mee te stappen. Dieter vroeg me dan uitleg te geven over Wieder en het Vlaams Netwerk. Heb dan gesproken over 'samenkomen' en 'ervaringen uitwisselen' en daarmee naar een politieker te gaan.
Michèle Hostekint stelde zich dan ook voor. Ze zei dat ze blij was met mij als kandidaat en zeker omdat ik ervaring had op gebied van armoede omdat zij ijvert voor gelijke kansen en dat we van elkaar konden leren. Ze is voorzitter van de gemeenteraad Roeselare en Vlaams Volksvertegenwoordiger.
Wij zijn de 2de ronde. Er is al een 1ste ronde geweest en die kandidaten zaten daar ook en vertelden hun wedervaren in t kort. Wij mochten ook vragen stellen aan hen.
Toen was het tijd om samen te gaan eten. Dwb, de kandidaten en de politiekers. Michèle wachtte op mij en ze bleef bij mij tot we in de zelfservice van het parlement waren. We zaten ook tegenover elkaar bij het eten. Ze zei dat ze Joke van t' hope kende. Ze pakte haar agenda (zo'n klein computertje) uit en als ik wou, mocht ik nu woensdag en ook donderdag al in de gemeenteraad mee. Maar spijtig heb ik nog enkele afspraken en kon ik op die vriendlijke uitnodiging nog niet ingaan. Ze ging me dan de datums doormailen, zodat ik kon kiezen wanneer ik kon. Heb haar toen ook gevraagd of ze met mij wou meegaan vb naar een ledenvergadering van Wieder en naar een vergadering bij het vlaams netwerk. Ze zei dat ze zeker wou komen als haar agenda dat toeliet. Ik moet dat natuurlijk nog eerst aan Wieder en aan het Vlaams Netwerk vragen of dat kan.
Na het eten namen de politiekers afscheid en kregen wij nog een voordracht van Prof Dr Christ'l De Landtsheer van de universiteit van Antwerpen, Master in de Politieke Communicatie.( ik schrijf heel die naam op omdat het zo indrukwekkend overkwam bij mij) Ze vertelde over wetenschappelijk onderzoek naar trukjes in politieke communicatie. Het was wel interessant. Het ging vooral over de veelheid aan metaforen die politiekers gebruiken om hun gehoor te beinvloeden.
vb. Als ze het publiek gunstig willen beinvloeden spreken ze van "de jacht op asielzoekers"
Willen ze het publiek in de negatieve zin beinvloeden, spreken ze over "de stroom van asielzoekers"
Nog andere vb. : die partij is op de GOEDE weg.
de STORM in de financiele wereld
de overheid moet daar geld INPOMPEN
het BESMETTINGSGEVAAR is nog niet geweken (medische metaforen zijn gevaarlijke).
wij zijn nog altijd een BRAND AAN T BLUSSEN
door de ZURE APPEL heenBIJTEN
OPGETOGEN / TENEERGESLAGEN
U heeft het politiek OVERLEEFD
er is een WIEL AFGEVLOGEN
Metaforen die participatie bevorderen (volkse, alledaagse metaforen)
Metaforen die autoritair gezag bevorderen (dokter, militair)
Zij zegt dat alle metaforen schijnbaar simpel en verklaarbaar zijn, maar in feite een mist ophangen rond het onderwerp. En niemand kan je ooit pakken op het onderwerp. Als politiekers gebruik maken van alledaagse en volkse metaforen dan heb je de kans op een actieve burger (controle)
Als politiekers gebruik maken van metaforen waarin onheil, geweld, ziekten en dood in voorkomen dan krijg je de kans op een burger die toeschouwer wordt (controle kwijt). Ze zei ook dat er heel veel gezocht geweest is naar een verklaring van het racisme tegen joden in duitsland. vb Hitler noemde de Joden PARASIETEN. In mijn denken kwam direct daarop de vraag : ja en wat doe je met parasieten ? die verniel je toch ?
Daarna konden we nog het parlement bezoeken en naar de kraampjes gaan buiten.
Carolien, ik ben blij dat ik geweest ben. Maar het was nog maar 't begin , he. Het zal pas eindigen op 15 mei 2009.
Groetjes, christiane