Donderdag 8 januari had ik een afspraak met de politica Michèle Hostekint in het vlaams parlement. Om 10 uur ging daar een commissievergadering door over wonen. Die dag waren alle trams en treins te laat wegens het vriesweer. En Michèle stuurde me een smsje dat haar trein ook vertraging had en ik me best direct kon begeven naar de Van Dijckzaal. Daar aangekomen was ik aangenaam verrast door het zien van de vele gewone burgers met een rood t-shirt met een logo van wonen erop. Ze vielen fel op tegen de veel onbemande zetels van de politiekers. Ik kende er vele mensen die ik ook al was tegengekomen in armoede verenigingen en gelukkig zat ik naast een burger die, naar hij zei, veel commissievergaderingen bijwoonde. Zo wees hij mij oa Mieke Vogels, Vera Dua, Dhr Kennes, Mevr Hintjens, ea aan. Toen ik de verbazing op het gezicht van mijn buur zag toen ik vroeg wie Mieke Vogels is besefte ik weer hoe weining ik van de politiek weet. Even later kwam Michèle Hostekint ook binnen en tussentijds liepen er vriendelijke vrouwen rond die koffie uitdeelden.
Heel het gebeuren ging om een petitie over woonzekerheid die duizenden mensen hadden getekend. Mijn buur moest me niet vertellen wie mr Kennes was. Ik hoorde door de tegenwerking die hij gaf meteen dat hij niet akkoord was met de petitie. Het was wel even raar om te zien en te horen hoe Mieke Vogels hem telkens onderbrak en de discussie die daarrond ontstond telkens door de voorzitter terug in goede banen werd geleid. Ik hoorde dat Michèle Hostekint zeer goed op de hoogte was van de petitie. Zij zei dat ze volledig achter de essentie van het verzoekschrift staat. De eigen woonstverwerving en de waarborg tot wonen (huurverzekering) vond zij een en-en operatie. Maar dat de herschikking van de budgetten een dringende prioriteit dient te krijgen in het Parlement.
Helemaal van voren zaten de voorzitter, een professor die kwam spreken over sociale huisvesting en twee mensen die getuigenissen aflegden. Wat ik vooral van de professor onthouden heb zijn de woorden "vergiftigd geschenk". Ik herinnerde mij terug de les die ik kreeg over metaforen en de manipulatie die in zo'n woorden schuilen. De twee getuigenissen waren heel interessant en ons (de mensen in de zaal) bekend. Zij kregen een dankwoord van enkele politiekers.
Om 12 u was het gedaan. Michèle Hostekint kwam even tot bij mij en vroeg of ik vragen had. Zij wist niet dat mijn buur mij zo goed geholpen had. Voor haar was de vergadering nog niet gedaan en ze zou me bellen voor een nieuwe afspraak.
Groetjes,
christiane