Om 1.30u hadden we afgesproken in het Vlaams parlement. Na de klassieke plichtplegingen zoals identificatiecontrole werd ik begeleid naar de CD&V fractie waar Mevr. Claes mij zou komen ophalen. Elke fractie heeft zijn verdieping in het parlementshuis met kantoren van de volksvertegenwoordigers en hun medewerkers. Na enkele minuten komt Ellen, de medewerkster van Sonja, mij ophalen. Er is nog een lunchvergadering in de kamer van volksvertegenwoordigers (het federale niveau dus). Het gebeurt blijkbaar geregeld dat er ook overleg nodig is met de vertegenwoordigers van de Kamer voor die aangelegenheden die weliswaar Vlaamse materie zijn, maar waarbij voor bepaalde onderdelen ook federale materie kunnen zijn.
Het was een korte maar zeer interessante ontmoeting over energiepremies in het kader van een Vlaams relanceplan. Blijkbaar is er voor de lagere inkomens die geen belastingen betalen geen belastingsaftrek mogelijk. Dubbele discriminatie dus? De mensen die de voordelen het meest nodig hebben, krijgen het minst! Vlaanderen wil deze discriminatie ongedaan maken. Maar belastingen zijn federale materie, dus moet er daar steun gezocht worden voor het voorstel. Sonja overlegt hierover met haar Limburgse collega uit de kamer samen met mensen uit het ACW die blijkbaar heel wat expertise bezitten en aan de basis steun verlenen aan mensen die met duurzame energie aan de slag willen.
Sonja legt me ook uit dat zij zelf een bijkomende dienstverlening wil opstarten om mensen te helpen bij het doorlopen van alle formaliteiten. Zij zal hiervoor een opleiding volgen bij deze ACW-mensen. Gelukkig had ik de actualiteit hierover een beetje gevolgd zodat ik een beetje kon volgen. Ik vroeg dan ook of er iets kon gebeuren voor die mensen die noodgedwongen in goedkope huurwoningen leven met vaak weinig of geen isolatie met hoge energierekeningen tot gevolg, die ze dan weer niet kunnen betalen met hun lage vervangingsinkomens? De mensen van het ACW werden reeds geconfronteerd met dit probleem en vinden het terecht om hier bijzondere aandacht aan te geven. Voilà, zo heb ik mijn rol hier een beetje gezet als wakkere burger en heb ik zelf iets bijgeleerd.
Daarna gaat het weer snel naar de overkant voor de commissie welzijn van het Vlaams parlement. Dit over en weer lopen, van de ene meeting naar de andere, hoort blijkbaar bij het wekelijkse ritueel van een volksvertegenwoordiger om dossiers goed voorbereid en door voldoende collega’s gesteund in de commissie te krijgen. Onderweg krijg ik van Sonja en Ellen bijkomende informatie over de werking, procedures en de agenda in de commissie.
Het gaat er hier compleet anders aan toe dan in de plenaire zittingen en het is ook veel interessanter. Het is een overzichtelijke groep mensen waar iedere fractie blijkbaar zijn vaste plekje heeft en waar serieuze inhoudelijke discussies gevoerd worden om tot aanvaardbare voorstellen en beslissingen te komen. De thema’s “gratis testen van drugs”,” rookverbod in gesloten gemeenschapsintellingen voor jongeren” spreken mij beroepsmatig zeker aan en ik kreeg echt zin om een actieve inbreng te hebben in de discussie. Hier krijg ik een ander beeld van de politici die ik soms in Villa Politica op TV zie. Tijdens die plenaire zittingen krijg ik eerlijk gezegd vaak het gevoel dat vele politici hier hun favoriete hobby komen bedrijven, nl. spelletjes zoals ‘mens erger je niet’ en hun meesterschap in woordspelingen en dubbelzinnigheden ten toon spreiden. Het blijkt dus een zeer eenzijdig beeld te zijn dat de media ons schetsen over ons parlement, de burger krijgt hier opnieuw enkel de meer spectaculaire zaken te zien.
Volgende keer kan ik op mijn vraag deelnemen aan een fractievergadering. Hier worden de partij standpunten bepaald over de thema’s die nadien in de commissies besproken worden en hier wordt momenteel ook gewerkt aan het partijprogramma voor de verkiezingen. Dat wordt allicht opnieuw een boeiende ervaring.
Intussen kijk ik ook meer en bewuster dan vroeger naar programma’s zoals Ter Zake en de 7e dag. Zelfs mijn zoon van 15 begint meer interesse te vertonen in politiek, een wakkere burger in spe dus.