Aan tafel met Myriam en Dominique (18 juli)

Na twee succesvolle afspraken staat vandaag een nieuwe afspraak gepland. Dit maal ontmoeten we elkaar in het vakantiecentrum ‘Ravelingen’ in Oostende. Sinds enkele jaren verzorgt Myriam er de bediening van de maaltijden aan de talrijke vakantiegangers. Naast Dominique en Isabelle zijn deze keer ook twee van mijn dochters, Justine en Astrid, van de partij.

Als Oostendenaar, geboren en getogen, is Ravelingen mij niet onbekend. Ik ben er echter nooit eerder binnen geweest. Daarom eerst een kleine rondleiding door de ervaren gids van dienst, Myriam. Nogmaals dank, Myriam!

Sociaal toerisme staat in de Ravelingen centraal. Dit is interessant. Vakantie is een recht. Een recht die voor iedereen moet worden gewaarborgd. Het biedt ons de kans om de batterijen her op te laden en vooral samen te zijn met onze familie en vrienden.

Tijdens de rondleiding valt me op hoe goed Ravelingen uitgerust is. Zwembad, sauna, jacuzzi, sportzaal, kinderopvang, enz. . Het is er allemaal. De grootste troef is echter haar ligging. Vlak aan het strand! Enkel de straat oversteken om te zonnen of om een frisse duik in de zee te nemen.

Naast de rondleiding staat ook een etentje op de agenda in het restaurant De Wandelaar. We nemen de lift helemaal naar boven. Wat een uitzicht! Na het aperitief een heerlijke maaltijd (zelf eet ik zalm) met op het einde koffie en voor de echte lekkerbekken een ijsje (ik pas).

Het is een aangename middag. Het eten smaakt. Een ideale gelegenheid om elkaar beter te leren kennen. Op een meer informele manier. Gezellig praten. Politiek komt minder aan bod. Uitwisseling van persoonlijke verhalen des te meer. Het hoeft niet altijd over zware onderwerpen te gaan.

Met een volle buik en een leuke herinnering extra nemen we afscheid van elkaar. Op 9 augustus vertrek ik op reis voor een deugddoende vakantie. Het is de bedoeling elkaar nog eens te zien voor deze datum. Ik kijk er opnieuw naar uit!

 

Bart geeft opnieuw een kus in Oostende

Op woensdag 24 september ontmoette ik opnieuw Myriam en Dominique. Deze keer ontving ik ze in mijn bureau in het Stadhuis van Oostende waar ik de voorzitter ben van de gemeenteraad. De bedoeling van het project “Kus een politicus” is dat ik hen inzicht geef in de verschillende aspecten van mijn leven als politicus. Vandaag stonden mijn lokale politieke activiteiten centraal.

Van a tot z leg ik hen uit hoe lokale politiek in elkaar zit: van de organisatie van verkiezingen, de opstelling van een verkiezingsprogramma en -lijsten, het voeren van campagne – de emoties die dit oproept – , enz. tot deelname aan de stembusslag zelf, de samenstelling en werking van de gemeenteraad, het College van Burgemeester en Schepenen, de rol van de oppositie, het opstellen van een bestuursprogramma en een begroting. Een hele boterham dus. Myriam en Dominique zijn goede én kritische luisteraars. Wat ik hen vooral tracht mee te geven is dat politiek, zoals Bismarck ooit zei, de kunst is van het haalbare. Dit is wat politiek ook zo boeiend maakt. Hoe kan overeenstemming gevonden worden tussen verschillenden partijen met elk verschillende programma’s, met elk een eigen unieke ideologie? Een complex spel van geven en nemen dus waarbij meerderheden moeten worden gevormd om beslissingen te kunnen nemen. Dit is waar democratie over gaat.

Ik vraag hen wat ze vinden van het gevoerde beleid in Oostende. De stadsvernieuwing valt hen meteen op en krijgt goede punten. Maar de veiligheid in onze stad blijft voor beide dames een grote bekommernis. Recente berichten over zinloos geweld zullen hier waarschijnlijk mee te maken hebben. Eerder heb ik in deze al opgeroepen tot kalmte en vertrouwen. Zonder de ernst van deze pijnlijke gebeurtenissen af te willen zwakken wil ik er toch op wijzen dat Oostende voor mij een aangename stad blijft om te wonen. De dames zijn hier ook van overtuigd. Het blijft hoe dan ook een gevoelig onderwerp waar ik als verantwoordelijk politicus niet onverschillig mag tegen over staan. Ook de netheid in onze stad verdient volgens hen meer aandacht.

De kloof tussen burger en politiek is een thema dat politiek en organisaties als De Wakkere Burger altijd al heeft bezig gehouden. Net daarom ook is het project “Kus een politicus” van start gegaan. Hoe we deze kloof kunnen overbruggen is een vraagstuk dat bijzonder moeilijk te beantwoorden is. Wat met bijvoorbeeld de rechtstreekse verkiezing van de burgemeester? Niet iedereen is er echter van overtuigd dat dit zou werken. En wat met de organisatie van referenda? Allemaal boeiende thema’s waar ik met hen graag dieper op in zou willen gaan. Tijd houdt ons echter tegen.

Op de agenda staat de 1^ste Raadscommissie gepland in het collegezaal van het stadhuis. De dossiers die in de gemeenteraad zullen worden besproken worden er aan de gemeenteraadsleden voorgelegd en voorbereid. Ik neem de dames mee en laat hen kennis maken met enkele Oostendse politici. Het gebeurt niet veel dat niet-politici deze raad bijwonen. Myriam en Dominique vormen dan ook een curiosum in de zaal. Op de agenda staat de installatie van nieuwe veiligheidscamera’s in de uitgaansbuurt van Oostende …

Na de raadscommissie troon ik hen mee naar de Gemeenteraadszaal. Ik toon hen mijn zeteltje, naast die van de korpschef van onze stad, recht tegenover het College van Burgemeester en Schepenen. Links van mij nemen de gemeenteraadsleden van de coalitie plaats, bestaande uit Sp.a, CD&V en mijn eigen partij, Open Vld. Rechts van mij heb je de oppositie met Vlaams Belang, Groen! en LDD.

Het is tijd om afscheid te nemen. Onze ontmoeting is voorbij gevlogen. Het is nu aan de dames om hun klasgenoten van de cursus cultuurkruispunt uit te nodigen op het stadhuis en hen de werking van het Oostendse gemeentebestuur uit te leggen. Ik ben zeer benieuwd naar hoe ze dit zullen aanpakken. Het zal hen zeker helpen om de lokale politiek beter te begrijpen.

Onze volgende ontmoeting is reeds eerder vastgelegd. Op 23 oktober ontmoeten we elkaar in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordiger in Brussel! Een tweede belangrijk luik in mijn activiteiten als politicus. Samen met Myriam en Dominique zullen we er trachten tot meer inzicht te komen in de werking van onze Belgische nationale politiek. Bijwonen van de plenaire zitting in de Kamer mag alvast niet ontbreken op onze agenda.

 

Dominique, Myriam en Bart in het Parlement

Op dinsdag 14 oktober is het parlementair jaar opnieuw van start gegaan met de regeringsverklaring door Premier Yves Leterme. Een bijzonder woelige eerste parlementaire week zit er ondertussen op. Meteen de gelegenheid voor een nieuwe afspraak met Dominique en Myriam. Na ons gezamenlijk bezoek aan het stadhuis van Oostende ontmoeten we elkaar in het Federaal Parlement in Brussel.

We spreken af aan de ingang van het Huis van Afgevaardigden. Hier heb ik samen met mijn twee medewerker, net zoals alle volksvertegenwoordigers, een bureau. Ik geef Myriam en Dominique een korte inleiding tot de Belgische staatsstructuur, de werking van ons Federaal Parlement bestaande uit Kamer en Senaat, de taken en verantwoordelijkheden van een volksvertegenwoordiger. Ook over mijn eigen taak als fractievoorzitter van Open Vld in de Kamer vertel ik iets meer.

Voor veel burgers blijft onze staatsstructuur en de bevoegdheidsverdeling iets heel complex. Laten we eerlijk zijn, ook voor ons politici is dit niet altijd even evident. Toen België zich in 1830 onafhankelijk verklaarde, werd het land georganiseerd als een eenheidsstaat met een decentralisatie van bevoegdheden naar de provincies en de gemeenten. Als burger had met dus te maken met een nationale, provinciale en gemeentelijke overheid. Verschillende grondwetsherzieningen hebben van België echter een federale staat gemaakt bestaande uit gemeenschappen en gewesten. De burger wordt vandaag geconfronteerd met maar liefst 6 bestuursniveaus. Ook het Europese beleidsniveau, dat almaar meer invloed heeft op ons dagelijks leven, mogen we niet uit het oog verliezen. Elk van die niveaus heeft eigen bevoegdheden waarrond vervolgens beleid kan worden uitgestippeld.

Op de schoolbanken hebben we hier allemaal wel iets over geleerd, maar er zou wel iet meer aandacht mogen aan besteed worden.We leven in een parlementaire democratie, een democratische rechtsstaat. Burgers kiezen zelf in vrijheid wie haar/hem in het parlement mag vertegenwoordigen. Dit veronderstelt echter mondige en kritische burgers met een zekere basiskennis van hoe onze democratie werkt en basisinzicht in de ontwikkelingen die onze samenleving doormaakt. Ik vind dit ontzettend belangrijk.

Dit brengt me meteen bij iets anders. Weinig burgers in ons land hebben al echt een bezoek gebracht aan ons Federaal Parlement, toch een van dé belangrijkste democratische instellingen in ons land. Terwijl er heel wat bekwame gidsen klaar staan om iedereen een deskundige rondleiding te geven. Bovendien is het Parlement een prachtig historisch gebouw met een rijke geschiedenis. Vandaag ben ik de gids van Dominique en Myriam en beantwoord ik al hun vragen.

Elke keer weer ben ik aangenaam verrast door de onbevangen blik waarmee Myriam en Dominique naar de politiek kijken. Bijvoorbeeld wanneer het gaat om het samenstellen van een federale regering. We spelen een rollenspel waarbij we elk een politieke partij vertegenwoordigen. Verkiezingen bepalen de sterkte van een politieke partij. Hoe meer stemmen, hoe sterker de partij is en hoe meer gewicht in de schaal kan worden gelegd tijdens de onderhandelingen. Dominique wil hogere minimumuitkeringen, één van haar verkiezingsbeloften. Zij zal er echter rekening mee moeten houden dat ook Myriam verkiezingsbeloften heeft gemaakt: meer middelen voor de integratie van nieuwkomers. Beide moeten tot een compromis zien te komen. Bovendien zijn middelen niet in overvloed aanwezig. Daarom moet ook een begroting worden opgesteld en goedgekeurd. Eenzijdig de eigen wil op leggen aan de ander is onmogelijk. Populisten verliezen dit al te gemakkelijk uit het oog. Het is de taak van politicus hier open en eerlijk over te communiceren.

Zoals beloofd wil ik Dominique en Myriam de kans bieden om ook een parlementaire zitting bij te wonen. Dit mag uiteraard niet ontbreken. Het wekelijks vragenuurtje elke donderdag is hiervoor een ideale gelegenheid. Tijdens dit vragenuurtje komen actuele thema’s zoals de financiële crisis aan bod. Kamerleden krijgen tijdens dit uurtje de kans één of meerdere Ministers over een bepaald thema te interpelleren. Na het vragenuurtje brengen we ook een kort bezoek aan de Senaat en de vele prachtige (commissie- en lees)zalen die ons Federaal Parlement rijk is.

Het was een aangename middag! Zowel voor Dominique, Myriam als mezelf was het bijzonder leerrijk!

 

Tommelein geeft een eerste kus

Contact met de burger is voor een politicus van cruciaal belang. Het mag klinken als een torenhoog cliché, voor mij is het alvast een onomstotelijk feit. Het zijn vaak burgers die ons wijzen op pijnpunten en op hiaten in de wetgeving. Het zijn burgers die soms zeer kritische bemerkingen maken en constructief meedenken in onze zoektocht naar een oplossing. Dit initiatief van de Wakkere Burger kan dan ook absoluut op mijn steun rekenen. Het is een leerschool voor politicus én burger. Hieronder volgt alvast het verslag van mijn eerste boeiende ontmoeting met Dominique en Myriam, de twee burgers met wie ik de kloof wil overbruggen.

Eerste ontmoeting met Dominique en Myriam (20 juni 2008)

 

Vandaag ontmoet ik Dominique en Myriam voor het eerst. Ik maak kennis met hun leefwereld en neem deel aan een vormingsmoment van het Cultuurkruispunt. Bij de aanvang van de lessen zijn de zenuwen van het gezicht van deze twee bijzonder vriendelijk en spontane dames af te lezen. De aanwezigheid van journalisten maakt hen ietwat verlegen. Ook de andere cursisten voelen zich duidelijk wat onwennig.

Het ijs was wel snel gebroken, de eerste kennismaking verloopt zeer vlot. Ik word ondergedompeld in de leefwereld van anderstaligen, de bonte verscheidenheid van mijn thuisstad Oostende. Ik stel vast dat iedereen hier bijzonder gedreven en gemotiveerd 'leert'. De honger naar kennis over hun nieuwe thuis is groot. Ik verzeker jullie, wie deze lessen volgt weet meer over de geschiedenis van Oostende, gewoonten en tradities, ... dan een doorsnee 'Ostendenoare'. Misschien een aanrader voor wie blijft vasthouden aan een negatief, stereotiep en fout beeld van nieuwe stadsgenoten.

Ik maak de cursisten wegwijs in de Belgische staatsstructuur en de politieke realiteit van vandaag. Het is geen eenvoudige taak om bijvoorbeeld de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde in al haar facetten uit te leggen. Voor wie hier is geboren is vormt dit probleem al een ondoordringbaar kluwen. Weinigen weten waarover het echt gaat. De cursisten die ik vandaag ontmoet en in het bijzonder Dominique en Myriam zullen het nieuws alvast met andere ogen bekijken.

We spreken die dag meteen opnieuw af. Volgende week, 27 juni, ben ik opnieuw op het appèl. De komende weken laat ik Myriam en Dominique kennis maken met de werking van het parlement, de regering en het Beneluxparlement. Dit wordt zonder enige twijfel een leerschool voor ons allen.

 

Dominique en Myriam in het federaal parlement

Donderdag 23 oktober 2008 trekken we naar het federaal parlement. We hebben om 13 uur afspraak met Ruben, een medewerker van Bart Tommelein. We zijn allemaal stipt op de afspraak. Ruben neemt ons mee naar het kantoor van Bart. Die is er op dat moment niet, hij is gaan lunchen. We krijgen wat uitleg over de federale structuur, de rol en bevoegdheden van de Kamer en de Senaat, de opsplitsing van de gemeenschappen en gewesten en de zetelverdeling in de Kamer. Daarna gaan we op stap door het gebouw en zien we de Senaat, de leeszalen, een commissiekamer en de imposante gangen.

Veel tijd is er niet, om 14 uur start het vragenuurtje in de Kamer. Wij nemen boven plaats en zien de Kamerleden aankomen. Toch wel leuk om televisiegezichten in het echt te zien. Ook Bart neemt zijn plaats als fractievoorzitter van de Open VLD in. Aanwezige ministers zijn premier Leterme, Didier Reynders, Jo Van Deurzen en Inge Vervotte.

Tijdens het vragenuurtje kunnen de Kamerleden vragen stellen aan de ministers. Hot item van de dag is de premie van 4 miljoen euro die Mittler kreeg bij zijn ontslag. De eerste minister wordt behoorlijk onder vuur genomen hiervoor. Jammer genoeg begrijpen we niet alles. De akoestiek is niet optimaal en veel politiekers spreken heel onduidelijk. Dit ontlokt de opmerking bij Isabelle dat zij wel uitspraak- en taallessen aan de politiekers wil geven. Waarvan akte door Bart.

Na één uur hebben we een ‘ons hoofd is vol’-gevoel en verlaten we de publiekstribune van de Kamer. Dit is het moment voor een korte ontmoeting met Bart die ons voorstelt aan Yvan De Vadder en Geert Lambert. Bart werd net geïnterviewd door actua TV, benieuwd of we hem ’s avonds ook in het Eén-journaal zullen zien.

Gewapend met heel wat teksten sporen we richting Oostende. In de volgende weken gaan we samen met de andere deelnemers van Cultuurkruispunt deze informatie verwerken. Een bezoek met de groep aan het federaal parlement staat nog op het programma.

Open VLD en koopkracht

Op vrijdag 27 juni vindt de tweede ontmoeting met Bart Tommelein plaats, deze keer zonder televisie, maar de aanwezige cursisten willen allemaal meer leren over “de politiek”. Natuurlijk staat, zoals steeds, de koffie klaar.

Bart Tommelein is, zoals we reeds weten, voorzitter van de gemeenteraad in Oostende, fractievoorzitter van de Open VLD in het federaal parlement en ondervoorzitter van de Beneluxraad. Ik wil graag weten waarom hij net voor Open VLD gekozen heeft.

Kiezen voor een partij is in eerste instantie kiezen voor een ideologie. Open VLD staat voor vernieuwing. Wat gisteren goed was, is niet noodzakelijk morgen ook nog goed. Op economisch gebied ondersteunt de liberale partij de vrije concurrentie. Dit betekent dat je mensen vertrouwen schenkt en hen uitnodigt om te ondernemen en dat staat tegenover het overbeschermen van mensen. Als je mensen teveel “pampert” ontneem je hen de mogelijkheid om te groeien. Dit wil echter niet zeggen dat je als liberaal geen oog hebt voor individuele noden. Bart Tommelein ziet zichzelf als sociaal-liberaal. In een maatschappij die in wezen een liberale samenleving is, moet je uiteraard oog blijven hebben voor de meer kwetsbare mensen. Daarnaast kijkt het liberalisme over de grenzen heen. Het onderverdelen van mensen in hokjes, maakt daar geen deel van uit. Waar Bart Tommelein weinig sympathie voor heeft, is het nationalisme. Volgens hem is dit een heel negatieve houding, waarbij mensen zichzelf zien als middelpunt van een samenleving en ze helemaal niet meer open staan voor anderen. Het liberalisme vertrekt volgens hem van de idee dat als elk lid van een groep het goed heeft, de hele groep gelukkig is. Dit in tegenstelling tot de socialistische visie.

Een actueel heet hangijzer is de koopkracht bij de bevolking. Ik maak de opmerking dat gezonde voeding duurder is dan fastfood. Sedert één jaar leef ik heel bewust gezond. Ik eet veel groenten en fruit, maar telkens ik naar de winkel ga, schrik – net als veel mensen – van het bedrag op het kasticket. Zou een politieker de stijging van de prijzen ook voelen in zijn portemonnee? Bart verzekert ons dat dit wel degelijk het geval is. Als hij de afrekening van zijn energiefactuur krijgt, is het ook voor hem even slikken. Natuurlijk ligt zijn wedde wel iets hoger dan die van elk van ons, maar dit betekent niet dat hij ook niet bewust omgaat met energie. We hebben het even over hoe de prijs van energie berekend wordt en van daar komen we terecht bij prijsindex en basisbehoeften.

Bart vertelt dat minister Van Quickenborne een voorstel indiende om in de prijsindex meer basis- en basisbehoeftenproducten steken en veel minder luxeproducten. Als de prijs van water, brood, groenten, fruit de lucht ingaan, is de onmiddellijk voelbaar voor de mensen. Daartegenover kan beslist worden dat producten die slecht zijn voor de gezondheid wel fors in prijs stijgen. Hierin kan Bart Tommelein zich volledig terugvinden.

Dominique

 

kennismaking met Bart Tommelein

Vrijdag 20 juni 2008 was het eindelijk zover. We hadden een eerste afspraak met Bart Tommelein, onze politicus voor zes maanden. Hij kwam naar één van de vormingsmomenten van Cultuurkruispunt waar wij cursus volgen. Meteen kwam ook de stress, want de regionale televisiezender Focus-WTV kondigde haar bezoek aan. Dieter van De Wakkere Burger was ook uitgenodigd. Dus om negen uur was er meteen heel wat animatie. Iedereen kwam ongeveer op hetzelfde moment. Bart Tommelein gaf ons meteen een zoen, wat reactie uitlokte bij Isabelle, vormingsverantwoordelijke voor Cultuurkruispunt. Zij maakte de opmerking dat de zoen pas aan het einde van het project gegeven wordt.

In de groep waren we in totaal met tien cursisten. Deze mensen zijn Franstalige Belgen of komen uit Marokko, Nigeria, Kirgizië, Oekraïne en Wit-Rusland. Internationaal zijn we wel. Zoals gewoonlijk moet eerste de aanwezigheidslijst getekend worden door iedereen, deze keer dus ook door Bart Tommelein die de lijst spontaan ondertekende.

Met een tv-camera en een journalist in de buurt is het wel een beetje moeilijk om “gewoon” te doen. Maar gelukkig heeft Bart Tommelein veel ervaring en hij vond het niet erg om zich als eerste voor te stellen. Hij vertelde over zijn familie, over zijn werk en een beetje over het drukke leven van een politicus. Daarna stelden wij ons voor aan hem. Er was meteen interactie tussen hem en ons. Je ziet wel dat hij heel wat ervaring heeft in het omgaan met mensen. Na anderhalf uur werd ons gevraagd om even het leslokaal uit te gaan om een individueel interview te geven voor de TV. Dit was pure stress. Maar het verslag dat we ’s avonds zagen, viel heel goed mee. Isabelle heeft het opgenomen en een collega van haar zal het digitaliseren zodat wij het op onze computer kunnen zetten.

Daarna was het tijd voor het meer serieuze werk. Wat kunnen we samen met Bart Tommelein doen? Zijn voorstellen zijn heel interessant. Hij neemt ons mee naar het federaal parlement en probeert een ontmoeting te regelen met Patrick Dewael en misschien ook met Yves Leterme in diens ambtswoning. Hij zorgt ook voor een rondleiding in het parlement op zo’n manier dat wij daarna alle geïnteresseerde cursisten kan rondleiden. Op een ander moment neemt hij ons mee naar het gemeentehuis van Oostende waar we de voorbereiding van een gemeenteraad kunnen volgen. Ook hier is een rondleiding voorzien, die wij dan later aan de andere cursisten kunnen geven. En tot slot mogen we ook meereizen naar Luxemburg om een commissie van de Benelux bij te wonen.

Wij stelden het volgende voor: Myriam zal Bart Tommelein meenemen naar haar werk. Zij verzorgt de bediening van maaltijden in het vakantiecentrum “Ravelingen”. Dominique nodigt hem uit om deel te nemen aan één van de activiteiten in het kader van “Proeven van”. Hier staat altijd een land centraal en we koken een specialiteit van dat land.

Deze eerste ontmoeting was zeker positief. Wij vonden Bart Tommelein heel communicatief en heel toegankelijk. We hopen dat hij de voorstellen die hij deed kan realiseren, want ze lijken echt interessant.

We waren blij dat we “onze politicus” ontmoet hebben, vooral omdat hij voor de persvoorstelling op 31 mei niet aanwezig was. Toen waren we vol verwachting vertrokken uit Oostende en waren we toch wel een beetje teleurgesteld dat we hem niet ontmoet hadden.

Op vrijdag 27 juni hebben we al een tweede afspraak. Op de agenda staan een aantal politieke items.

Dominique en Myriam– Oostende, 24 juni 2008

Dominique en Myriam in het federaal parlement

Donderdag 23 oktober 2008 trekken we naar het federaal parlement. We hebben om 13 uur afspraak met Ruben, een medewerker van Bart Tommelein. We zijn allemaal stipt op de afspraak. Ruben neemt ons mee naar het kantoor van Bart. Die is er op dat moment niet, hij is gaan lunchen. We krijgen wat uitleg over de federale structuur, de rol en bevoegdheden van de Kamer en de Senaat, de opsplitsing van de gemeenschappen en gewesten en de zetelverdeling in de Kamer. Daarna gaan we op stap door het gebouw en zien we de Senaat, de leeszalen, een commissiekamer en de imposante gangen.

Veel tijd is er niet, om 14 uur start het vragenuurtje in de Kamer. Wij nemen boven plaats en zien de Kamerleden aankomen. Toch wel leuk om televisiegezichten in het echt te zien. Ook Bart neemt zijn plaats als fractievoorzitter van de Open VLD in. Aanwezige ministers zijn premier Leterme, Didier Reynders, Jo Van Deurzen en Inge Vervotte.

Tijdens het vragenuurtje kunnen de Kamerleden vragen stellen aan de ministers. Hot item van de dag is de premie van 4 miljoen euro die Mittler kreeg bij zijn ontslag. De eerste minister wordt behoorlijk onder vuur genomen hiervoor. Jammer genoeg begrijpen we niet alles. De akoestiek is niet optimaal en veel politiekers spreken heel onduidelijk. Dit ontlokt de opmerking bij Isabelle dat zij wel uitspraak- en taallessen aan de politiekers wil geven. Waarvan akte door Bart.

Na één uur hebben we een ‘ons hoofd is vol’-gevoel en verlaten we de publiekstribune van de Kamer. Dit is het moment voor een korte ontmoeting met Bart die ons voorstelt aan Yvan De Vadder en Geert Lambert. Bart werd net geïnterviewd door actua TV, benieuwd of we hem ’s avonds ook in het Eén-journaal zullen zien.

Gewapend met heel wat teksten sporen we richting Oostende. In de volgende weken gaan we samen met de andere deelnemers van Cultuurkruispunt deze informatie verwerken. Een bezoek met de groep aan het federaal parlement staat nog op het programma.

Ons kiessysteem en het federaal parlement

We weten allemaal hoe moeilijk het was om na de verkiezingen van vorig jaar in juni een regering samen te stellen. Maar we begrijpen niet waarom het zo lang duurde. Ik vraag uitleg aan Bart.

Ons kiessysteem is proportioneel. Dit is in tegenstelling met het principe van “De winnaar pakt alles” zoals bijvoorbeeld in Frankrijk. In het federaal parlement zijn 150 zetels te verdelen: 88 langs Vlaamse kant en 62 langs Franstalige kant. Afhankelijk van het aantal stemmen dat een partij haalde, wordt de zetelverdeling opgemaakt. Na de vorige verkiezing is dit het resultaat:

 

- CD&V: 24

- Open VLD: 18

- Vlaams Belang: 17

- sp.a - Spirit: 14

- N-VA: 6

- LDD: 5

- Groen: 4

- MR: 21

- PS: 20

- CDH: 10

- Ecolo: 8

- FDF: 2

- FN: 1

 

Er is dus geen enkele absolute meerderheidspartij. In het parlement worden beslissingen genomen volgens het principe de helft + 1. Dit betekent dat er minstens 76 stemmen moeten zijn om iets goed of af te keuren. Dus gaan partijen in onderhandeling met elkaar om tot een meerderheidscoalitie te komen. Maar natuurlijk wil elke partij bepaalde garanties dat punten uit haar programma gerealiseerd worden. En dit kan tot hevige discussies leiden.

Na lange onderhandelingen werd een akkoord bereikt tussen CD&V, Open VLD, Nv-a, MR, CDH en FDF. Dit bracht het totaal aantal zetels op 81. Genoeg dus om beslissingen te kunnen nemen volgens het principe de helft + 1. Maar als een regering ook een staatshervorming wil doorvoeren is er een tweederde meerderheid nodig. Er moeten met andere woorden 100 van de 150 leden akkoord gaan. Daarom werd ook de PS in de regering opgenomen en zo werden 101 zetels verkregen.

Omdat het nog niet helemaal en allemaal duidelijk is voor mij, stuur ik graag deze foto mee. Daar kunnen jullie mee genieten van de manier waarop Bart de regeringsformatie op ons bord tekende.

Myriam

 

 

kennismaking met Bart Tommelein

Vrijdag 20 juni 2008 was het eindelijk zover. We hadden een eerste afspraak met Bart Tommelein, onze politicus voor zes maanden. Hij kwam naar één van de vormingsmomenten van Cultuurkruispunt waar wij cursus volgen. Meteen kwam ook de stress, want de regionale televisiezender Focus-WTV kondigde haar bezoek aan. Dieter van De Wakkere Burger was ook uitgenodigd. Dus om negen uur was er meteen heel wat animatie. Iedereen kwam ongeveer op hetzelfde moment. Bart Tommelein gaf ons meteen een zoen, wat reactie uitlokte bij Isabelle, vormingsverantwoordelijke voor Cultuurkruispunt. Zij maakte de opmerking dat de zoen pas aan het einde van het project gegeven wordt.

In de groep waren we in totaal met tien cursisten. Deze mensen zijn Franstalige Belgen of komen uit Marokko, Nigeria, Kirgizië, Oekraïne en Wit-Rusland. Internationaal zijn we wel. Zoals gewoonlijk moet eerste de aanwezigheidslijst getekend worden door iedereen, deze keer dus ook door Bart Tommelein die de lijst spontaan ondertekende.

Met een tv-camera en een journalist in de buurt is het wel een beetje moeilijk om “gewoon” te doen. Maar gelukkig heeft Bart Tommelein veel ervaring en hij vond het niet erg om zich als eerste voor te stellen. Hij vertelde over zijn familie, over zijn werk en een beetje over het drukke leven van een politicus. Daarna stelden wij ons voor aan hem. Er was meteen interactie tussen hem en ons. Je ziet wel dat hij heel wat ervaring heeft in het omgaan met mensen. Na anderhalf uur werd ons gevraagd om even het leslokaal uit te gaan om een individueel interview te geven voor de TV. Dit was pure stress. Maar het verslag dat we ’s avonds zagen, viel heel goed mee. Isabelle heeft het opgenomen en een collega van haar zal het digitaliseren zodat wij het op onze computer kunnen zetten.

Daarna was het tijd voor het meer serieuze werk. Wat kunnen we samen met Bart Tommelein doen? Zijn voorstellen zijn heel interessant. Hij neemt ons mee naar het federaal parlement en probeert een ontmoeting te regelen met Patrick Dewael en misschien ook met Yves Leterme in diens ambtswoning. Hij zorgt ook voor een rondleiding in het parlement op zo’n manier dat wij daarna alle geïnteresseerde cursisten kan rondleiden. Op een ander moment neemt hij ons mee naar het gemeentehuis van Oostende waar we de voorbereiding van een gemeenteraad kunnen volgen. Ook hier is een rondleiding voorzien, die wij dan later aan de andere cursisten kunnen geven. En tot slot mogen we ook meereizen naar Luxemburg om een commissie van de Benelux bij te wonen.

Wij stelden het volgende voor: Myriam zal Bart Tommelein meenemen naar haar werk. Zij verzorgt de bediening van maaltijden in het vakantiecentrum “Ravelingen”. Dominique nodigt hem uit om deel te nemen aan één van de activiteiten in het kader van “Proeven van”. Hier staat altijd een land centraal en we koken een specialiteit van dat land.

Deze eerste ontmoeting was zeker positief. Wij vonden Bart Tommelein heel communicatief en heel toegankelijk. We hopen dat hij de voorstellen die hij deed kan realiseren, want ze lijken echt interessant.

We waren blij dat we “onze politicus” ontmoet hebben, vooral omdat hij voor de persvoorstelling op 31 mei niet aanwezig was. Toen waren we vol verwachting vertrokken uit Oostende en waren we toch wel een beetje teleurgesteld dat we hem niet ontmoet hadden.

Op vrijdag 27 juni hebben we al een tweede afspraak. Op de agenda staan een aantal politieke items.

Dominique en Myriam– Oostende, 24 juni 2008

lunch in Ravelingen

Het is vrijdag 18 juli. Het toeristisch seizoen in Oostende is volop aan de gang. En toerisme is een belangrijke troef in Oostende. Nog een reden om af te spreken met Bart Tommelein in Ravelingen. Maar de hoofdreden is natuurlijk dat Ravelingen in de eerste plaats mijn werkomgeving is.

Ik woon nu tien jaar in Oostende. Ik heb als kassierster gewerkt, ik deed interimwerk in een luxueus Oostends hotel. Sedert twee jaar heb ik vast werk in het vakantiecentrum. Mijn voornaamste taak bestaat erin dagelijks de honderden gasten te bedienen bij de warme maaltijd.

Om 12.30 uur heb ik afspraak met Dominique, Isabelle en natuurlijk Bart Tommelein. Bart liet weten dat zijn dochters, Astrid en Justine, ook van de partij zullen zijn. Daarnaast zullen we kennis maken met Ruben, een vaste medewerker van Bart. Bart Tommelein is geboren en getogen Oostendenaar en toch was hij nooit eerder in Ravelingen. Hoewel dit een vakantiecentrum is waar sociaal toerisme realiteit is, kan iedereen er terecht voor onder meer het zwembad. De dochters van Bart weten dit.

Ik heb op mij genomen om een kleine rondleiding doorheen het centrum te verzorgen. Ik neem iedereen mee naar de verschillende eetgelegenheden die Ravelingen rijk is. We nemen ook een kijkje bij het zwembad, de fitnessruimte, de kinderopvang, de cinemazaal. Ik heb gereserveerd voor onze groep in het restaurant “De Wandelaar” helemaal op de negende verdieping. Het uitzicht vanuit dit restaurant is gewoon subliem. Je kijkt uit over de zee, de kustlijn, de polders, het vliegveld. Bart probeert meteen of hij van hieruit zijn huis kan vinden.

Het aperitief wordt aangeboden door Ravelingen, maar het is Bart die ons trakteert op de lunch. Aan tafel gaat het gesprek vooral over vakantie en vakantieplannen. Astrid vertrekt binnenkort voor één jaar naar Brazilië. Zij zal daar in de eerste plaats natuurlijk Portugees leren, maar de tweede taal is Spaans. Misschien kunnen wij over een jaar gezellig in het Spaans kletsen.

Deze keer is het onderwerp van onze bijeenkomst eens niet de politiek – hoewel wij eigenlijk heel wat vragen hadden voorbereid. Maar die komen dan de volgende keer aan bod. Op 8 augustus vertrekt Dominique op reis, op 9 augustus volgt Bart, vanaf 11 augustus ben ik ook weg. Enkel Isabelle brengt haar vakantie door in Oostende aan Zee. We proberen elkaar voor 8 augustus zeker nog eens te ontmoeten. Dominique stelt voor dat we dan bij haar in de caravan komen.

Myriam