Martha Myriam Torres Moreno (51 jaar) is van Mexicaanse afkomst. Ze woont nu tien jaar in België.
Net zoals Dominique Kock volgt zij de cursus cultuurkruispunt die anderstaligen op weg zet. In Mexico volgde Myriam de opleiding toerisme. Ze is dus perfect geplaatst om de werking van de "Stad aan Zee", Oostende, te doorgronden.
![]() |
Naam: Martha Myriam Voornaam: Torres Moreno Woonplaats: Oostende Burgerlijke stand: gehuwd Kinderen: |
Donderdag 23 oktober 2008 trekken we naar het federaal parlement. We hebben om 13 uur afspraak met Ruben, een medewerker van Bart Tommelein. We zijn allemaal stipt op de afspraak. Ruben neemt ons mee naar het kantoor van Bart. Die is er op dat moment niet, hij is gaan lunchen. We krijgen wat uitleg over de federale structuur, de rol en bevoegdheden van de Kamer en de Senaat, de opsplitsing van de gemeenschappen en gewesten en de zetelverdeling in de Kamer. Daarna gaan we op stap door het gebouw en zien we de Senaat, de leeszalen, een commissiekamer en de imposante gangen.
Veel tijd is er niet, om 14 uur start het vragenuurtje in de Kamer. Wij nemen boven plaats en zien de Kamerleden aankomen. Toch wel leuk om televisiegezichten in het echt te zien. Ook Bart neemt zijn plaats als fractievoorzitter van de Open VLD in. Aanwezige ministers zijn premier Leterme, Didier Reynders, Jo Van Deurzen en Inge Vervotte.
Tijdens het vragenuurtje kunnen de Kamerleden vragen stellen aan de ministers. Hot item van de dag is de premie van 4 miljoen euro die Mittler kreeg bij zijn ontslag. De eerste minister wordt behoorlijk onder vuur genomen hiervoor. Jammer genoeg begrijpen we niet alles. De akoestiek is niet optimaal en veel politiekers spreken heel onduidelijk. Dit ontlokt de opmerking bij Isabelle dat zij wel uitspraak- en taallessen aan de politiekers wil geven. Waarvan akte door Bart.
Na één uur hebben we een ‘ons hoofd is vol’-gevoel en verlaten we de publiekstribune van de Kamer. Dit is het moment voor een korte ontmoeting met Bart die ons voorstelt aan Yvan De Vadder en Geert Lambert. Bart werd net geïnterviewd door actua TV, benieuwd of we hem ’s avonds ook in het Eén-journaal zullen zien.
Gewapend met heel wat teksten sporen we richting Oostende. In de volgende weken gaan we samen met de andere deelnemers van Cultuurkruispunt deze informatie verwerken. Een bezoek met de groep aan het federaal parlement staat nog op het programma.
We weten allemaal hoe moeilijk het was om na de verkiezingen van vorig jaar in juni een regering samen te stellen. Maar we begrijpen niet waarom het zo lang duurde. Ik vraag uitleg aan Bart.
Ons kiessysteem is proportioneel. Dit is in tegenstelling met het principe van “De winnaar pakt alles” zoals bijvoorbeeld in Frankrijk. In het federaal parlement zijn 150 zetels te verdelen: 88 langs Vlaamse kant en 62 langs Franstalige kant. Afhankelijk van het aantal stemmen dat een partij haalde, wordt de zetelverdeling opgemaakt. Na de vorige verkiezing is dit het resultaat:
- CD&V: 24
- Open VLD: 18
- Vlaams Belang: 17
- sp.a - Spirit: 14
- N-VA: 6
- LDD: 5
- Groen: 4
- MR: 21
- PS: 20
- CDH: 10
- Ecolo: 8
- FDF: 2
- FN: 1
Er is dus geen enkele absolute meerderheidspartij. In het parlement worden beslissingen genomen volgens het principe de helft + 1. Dit betekent dat er minstens 76 stemmen moeten zijn om iets goed of af te keuren. Dus gaan partijen in onderhandeling met elkaar om tot een meerderheidscoalitie te komen. Maar natuurlijk wil elke partij bepaalde garanties dat punten uit haar programma gerealiseerd worden. En dit kan tot hevige discussies leiden.
Na lange onderhandelingen werd een akkoord bereikt tussen CD&V, Open VLD, Nv-a, MR, CDH en FDF. Dit bracht het totaal aantal zetels op 81. Genoeg dus om beslissingen te kunnen nemen volgens het principe de helft + 1. Maar als een regering ook een staatshervorming wil doorvoeren is er een tweederde meerderheid nodig. Er moeten met andere woorden 100 van de 150 leden akkoord gaan. Daarom werd ook de PS in de regering opgenomen en zo werden 101 zetels verkregen.
Omdat het nog niet helemaal en allemaal duidelijk is voor mij, stuur ik graag deze foto mee. Daar kunnen jullie mee genieten van de manier waarop Bart de regeringsformatie op ons bord tekende.
Myriam
Vrijdag 20 juni 2008 was het eindelijk zover. We hadden een eerste afspraak met Bart Tommelein, onze politicus voor zes maanden. Hij kwam naar één van de vormingsmomenten van Cultuurkruispunt waar wij cursus volgen. Meteen kwam ook de stress, want de regionale televisiezender Focus-WTV kondigde haar bezoek aan. Dieter van De Wakkere Burger was ook uitgenodigd. Dus om negen uur was er meteen heel wat animatie. Iedereen kwam ongeveer op hetzelfde moment. Bart Tommelein gaf ons meteen een zoen, wat reactie uitlokte bij Isabelle, vormingsverantwoordelijke voor Cultuurkruispunt. Zij maakte de opmerking dat de zoen pas aan het einde van het project gegeven wordt.
In de groep waren we in totaal met tien cursisten. Deze mensen zijn Franstalige Belgen of komen uit Marokko, Nigeria, Kirgizië, Oekraïne en Wit-Rusland. Internationaal zijn we wel. Zoals gewoonlijk moet eerste de aanwezigheidslijst getekend worden door iedereen, deze keer dus ook door Bart Tommelein die de lijst spontaan ondertekende.
Met een tv-camera en een journalist in de buurt is het wel een beetje moeilijk om “gewoon” te doen. Maar gelukkig heeft Bart Tommelein veel ervaring en hij vond het niet erg om zich als eerste voor te stellen. Hij vertelde over zijn familie, over zijn werk en een beetje over het drukke leven van een politicus. Daarna stelden wij ons voor aan hem. Er was meteen interactie tussen hem en ons. Je ziet wel dat hij heel wat ervaring heeft in het omgaan met mensen. Na anderhalf uur werd ons gevraagd om even het leslokaal uit te gaan om een individueel interview te geven voor de TV. Dit was pure stress. Maar het verslag dat we ’s avonds zagen, viel heel goed mee. Isabelle heeft het opgenomen en een collega van haar zal het digitaliseren zodat wij het op onze computer kunnen zetten.
Daarna was het tijd voor het meer serieuze werk. Wat kunnen we samen met Bart Tommelein doen? Zijn voorstellen zijn heel interessant. Hij neemt ons mee naar het federaal parlement en probeert een ontmoeting te regelen met Patrick Dewael en misschien ook met Yves Leterme in diens ambtswoning. Hij zorgt ook voor een rondleiding in het parlement op zo’n manier dat wij daarna alle geïnteresseerde cursisten kan rondleiden. Op een ander moment neemt hij ons mee naar het gemeentehuis van Oostende waar we de voorbereiding van een gemeenteraad kunnen volgen. Ook hier is een rondleiding voorzien, die wij dan later aan de andere cursisten kunnen geven. En tot slot mogen we ook meereizen naar Luxemburg om een commissie van de Benelux bij te wonen.
Wij stelden het volgende voor: Myriam zal Bart Tommelein meenemen naar haar werk. Zij verzorgt de bediening van maaltijden in het vakantiecentrum “Ravelingen”. Dominique nodigt hem uit om deel te nemen aan één van de activiteiten in het kader van “Proeven van”. Hier staat altijd een land centraal en we koken een specialiteit van dat land.
Deze eerste ontmoeting was zeker positief. Wij vonden Bart Tommelein heel communicatief en heel toegankelijk. We hopen dat hij de voorstellen die hij deed kan realiseren, want ze lijken echt interessant.
We waren blij dat we “onze politicus” ontmoet hebben, vooral omdat hij voor de persvoorstelling op 31 mei niet aanwezig was. Toen waren we vol verwachting vertrokken uit Oostende en waren we toch wel een beetje teleurgesteld dat we hem niet ontmoet hadden.
Op vrijdag 27 juni hebben we al een tweede afspraak. Op de agenda staan een aantal politieke items.
Dominique en Myriam– Oostende, 24 juni 2008
Het is vrijdag 18 juli. Het toeristisch seizoen in Oostende is volop aan de gang. En toerisme is een belangrijke troef in Oostende. Nog een reden om af te spreken met Bart Tommelein in Ravelingen. Maar de hoofdreden is natuurlijk dat Ravelingen in de eerste plaats mijn werkomgeving is.
Ik woon nu tien jaar in Oostende. Ik heb als kassierster gewerkt, ik deed interimwerk in een luxueus Oostends hotel. Sedert twee jaar heb ik vast werk in het vakantiecentrum. Mijn voornaamste taak bestaat erin dagelijks de honderden gasten te bedienen bij de warme maaltijd.
Om 12.30 uur heb ik afspraak met Dominique, Isabelle en natuurlijk Bart Tommelein. Bart liet weten dat zijn dochters, Astrid en Justine, ook van de partij zullen zijn. Daarnaast zullen we kennis maken met Ruben, een vaste medewerker van Bart. Bart Tommelein is geboren en getogen Oostendenaar en toch was hij nooit eerder in Ravelingen. Hoewel dit een vakantiecentrum is waar sociaal toerisme realiteit is, kan iedereen er terecht voor onder meer het zwembad. De dochters van Bart weten dit.
Ik heb op mij genomen om een kleine rondleiding doorheen het centrum te verzorgen. Ik neem iedereen mee naar de verschillende eetgelegenheden die Ravelingen rijk is. We nemen ook een kijkje bij het zwembad, de fitnessruimte, de kinderopvang, de cinemazaal. Ik heb gereserveerd voor onze groep in het restaurant “De Wandelaar” helemaal op de negende verdieping. Het uitzicht vanuit dit restaurant is gewoon subliem. Je kijkt uit over de zee, de kustlijn, de polders, het vliegveld. Bart probeert meteen of hij van hieruit zijn huis kan vinden.
Het aperitief wordt aangeboden door Ravelingen, maar het is Bart die ons trakteert op de lunch. Aan tafel gaat het gesprek vooral over vakantie en vakantieplannen. Astrid vertrekt binnenkort voor één jaar naar Brazilië. Zij zal daar in de eerste plaats natuurlijk Portugees leren, maar de tweede taal is Spaans. Misschien kunnen wij over een jaar gezellig in het Spaans kletsen.
Deze keer is het onderwerp van onze bijeenkomst eens niet de politiek – hoewel wij eigenlijk heel wat vragen hadden voorbereid. Maar die komen dan de volgende keer aan bod. Op 8 augustus vertrekt Dominique op reis, op 9 augustus volgt Bart, vanaf 11 augustus ben ik ook weg. Enkel Isabelle brengt haar vakantie door in Oostende aan Zee. We proberen elkaar voor 8 augustus zeker nog eens te ontmoeten. Dominique stelt voor dat we dan bij haar in de caravan komen.
Myriam