Aan tafel met Myriam en Dominique (18 juli)

Na twee succesvolle afspraken staat vandaag een nieuwe afspraak gepland. Dit maal ontmoeten we elkaar in het vakantiecentrum ‘Ravelingen’ in Oostende. Sinds enkele jaren verzorgt Myriam er de bediening van de maaltijden aan de talrijke vakantiegangers. Naast Dominique en Isabelle zijn deze keer ook twee van mijn dochters, Justine en Astrid, van de partij.

Als Oostendenaar, geboren en getogen, is Ravelingen mij niet onbekend. Ik ben er echter nooit eerder binnen geweest. Daarom eerst een kleine rondleiding door de ervaren gids van dienst, Myriam. Nogmaals dank, Myriam!

Sociaal toerisme staat in de Ravelingen centraal. Dit is interessant. Vakantie is een recht. Een recht die voor iedereen moet worden gewaarborgd. Het biedt ons de kans om de batterijen her op te laden en vooral samen te zijn met onze familie en vrienden.

Tijdens de rondleiding valt me op hoe goed Ravelingen uitgerust is. Zwembad, sauna, jacuzzi, sportzaal, kinderopvang, enz. . Het is er allemaal. De grootste troef is echter haar ligging. Vlak aan het strand! Enkel de straat oversteken om te zonnen of om een frisse duik in de zee te nemen.

Naast de rondleiding staat ook een etentje op de agenda in het restaurant De Wandelaar. We nemen de lift helemaal naar boven. Wat een uitzicht! Na het aperitief een heerlijke maaltijd (zelf eet ik zalm) met op het einde koffie en voor de echte lekkerbekken een ijsje (ik pas).

Het is een aangename middag. Het eten smaakt. Een ideale gelegenheid om elkaar beter te leren kennen. Op een meer informele manier. Gezellig praten. Politiek komt minder aan bod. Uitwisseling van persoonlijke verhalen des te meer. Het hoeft niet altijd over zware onderwerpen te gaan.

Met een volle buik en een leuke herinnering extra nemen we afscheid van elkaar. Op 9 augustus vertrek ik op reis voor een deugddoende vakantie. Het is de bedoeling elkaar nog eens te zien voor deze datum. Ik kijk er opnieuw naar uit!

Bart geeft opnieuw een kus in Oostende

Op woensdag 24 september ontmoette ik opnieuw Myriam en Dominique. Deze keer ontving ik ze in mijn bureau in het Stadhuis van Oostende waar ik de voorzitter ben van de gemeenteraad. De bedoeling van het project “Kus een politicus” is dat ik hen inzicht geef in de verschillende aspecten van mijn leven als politicus. Vandaag stonden mijn lokale politieke activiteiten centraal.

Van a tot z leg ik hen uit hoe lokale politiek in elkaar zit: van de organisatie van verkiezingen, de opstelling van een verkiezingsprogramma en -lijsten, het voeren van campagne – de emoties die dit oproept – , enz. tot deelname aan de stembusslag zelf, de samenstelling en werking van de gemeenteraad, het College van Burgemeester en Schepenen, de rol van de oppositie, het opstellen van een bestuursprogramma en een begroting. Een hele boterham dus. Myriam en Dominique zijn goede én kritische luisteraars. Wat ik hen vooral tracht mee te geven is dat politiek, zoals Bismarck ooit zei, de kunst is van het haalbare. Dit is wat politiek ook zo boeiend maakt. Hoe kan overeenstemming gevonden worden tussen verschillenden partijen met elk verschillende programma’s, met elk een eigen unieke ideologie? Een complex spel van geven en nemen dus waarbij meerderheden moeten worden gevormd om beslissingen te kunnen nemen. Dit is waar democratie over gaat.

Ik vraag hen wat ze vinden van het gevoerde beleid in Oostende. De stadsvernieuwing valt hen meteen op en krijgt goede punten. Maar de veiligheid in onze stad blijft voor beide dames een grote bekommernis. Recente berichten over zinloos geweld zullen hier waarschijnlijk mee te maken hebben. Eerder heb ik in deze al opgeroepen tot kalmte en vertrouwen. Zonder de ernst van deze pijnlijke gebeurtenissen af te willen zwakken wil ik er toch op wijzen dat Oostende voor mij een aangename stad blijft om te wonen. De dames zijn hier ook van overtuigd. Het blijft hoe dan ook een gevoelig onderwerp waar ik als verantwoordelijk politicus niet onverschillig mag tegen over staan. Ook de netheid in onze stad verdient volgens hen meer aandacht.

De kloof tussen burger en politiek is een thema dat politiek en organisaties als De Wakkere Burger altijd al heeft bezig gehouden. Net daarom ook is het project “Kus een politicus” van start gegaan. Hoe we deze kloof kunnen overbruggen is een vraagstuk dat bijzonder moeilijk te beantwoorden is. Wat met bijvoorbeeld de rechtstreekse verkiezing van de burgemeester? Niet iedereen is er echter van overtuigd dat dit zou werken. En wat met de organisatie van referenda? Allemaal boeiende thema’s waar ik met hen graag dieper op in zou willen gaan. Tijd houdt ons echter tegen.

Op de agenda staat de 1^ste Raadscommissie gepland in het collegezaal van het stadhuis. De dossiers die in de gemeenteraad zullen worden besproken worden er aan de gemeenteraadsleden voorgelegd en voorbereid. Ik neem de dames mee en laat hen kennis maken met enkele Oostendse politici. Het gebeurt niet veel dat niet-politici deze raad bijwonen. Myriam en Dominique vormen dan ook een curiosum in de zaal. Op de agenda staat de installatie van nieuwe veiligheidscamera’s in de uitgaansbuurt van Oostende …

Na de raadscommissie troon ik hen mee naar de Gemeenteraadszaal. Ik toon hen mijn zeteltje, naast die van de korpschef van onze stad, recht tegenover het College van Burgemeester en Schepenen. Links van mij nemen de gemeenteraadsleden van de coalitie plaats, bestaande uit Sp.a, CD&V en mijn eigen partij, Open Vld. Rechts van mij heb je de oppositie met Vlaams Belang, Groen! en LDD.

Het is tijd om afscheid te nemen. Onze ontmoeting is voorbij gevlogen. Het is nu aan de dames om hun klasgenoten van de cursus cultuurkruispunt uit te nodigen op het stadhuis en hen de werking van het Oostendse gemeentebestuur uit te leggen. Ik ben zeer benieuwd naar hoe ze dit zullen aanpakken. Het zal hen zeker helpen om de lokale politiek beter te begrijpen.

Onze volgende ontmoeting is reeds eerder vastgelegd. Op 23 oktober ontmoeten we elkaar in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordiger in Brussel! Een tweede belangrijk luik in mijn activiteiten als politicus. Samen met Myriam en Dominique zullen we er trachten tot meer inzicht te komen in de werking van onze Belgische nationale politiek. Bijwonen van de plenaire zitting in de Kamer mag alvast niet ontbreken op onze agenda.

Dominique, Myriam en Bart in het Parlement

Op dinsdag 14 oktober is het parlementair jaar opnieuw van start gegaan met de regeringsverklaring door Premier Yves Leterme. Een bijzonder woelige eerste parlementaire week zit er ondertussen op. Meteen de gelegenheid voor een nieuwe afspraak met Dominique en Myriam. Na ons gezamenlijk bezoek aan het stadhuis van Oostende ontmoeten we elkaar in het Federaal Parlement in Brussel.

We spreken af aan de ingang van het Huis van Afgevaardigden. Hier heb ik samen met mijn twee medewerker, net zoals alle volksvertegenwoordigers, een bureau. Ik geef Myriam en Dominique een korte inleiding tot de Belgische staatsstructuur, de werking van ons Federaal Parlement bestaande uit Kamer en Senaat, de taken en verantwoordelijkheden van een volksvertegenwoordiger. Ook over mijn eigen taak als fractievoorzitter van Open Vld in de Kamer vertel ik iets meer.

Voor veel burgers blijft onze staatsstructuur en de bevoegdheidsverdeling iets heel complex. Laten we eerlijk zijn, ook voor ons politici is dit niet altijd even evident. Toen België zich in 1830 onafhankelijk verklaarde, werd het land georganiseerd als een eenheidsstaat met een decentralisatie van bevoegdheden naar de provincies en de gemeenten. Als burger had met dus te maken met een nationale, provinciale en gemeentelijke overheid. Verschillende grondwetsherzieningen hebben van België echter een federale staat gemaakt bestaande uit gemeenschappen en gewesten. De burger wordt vandaag geconfronteerd met maar liefst 6 bestuursniveaus. Ook het Europese beleidsniveau, dat almaar meer invloed heeft op ons dagelijks leven, mogen we niet uit het oog verliezen. Elk van die niveaus heeft eigen bevoegdheden waarrond vervolgens beleid kan worden uitgestippeld.

Op de schoolbanken hebben we hier allemaal wel iets over geleerd, maar er zou wel iet meer aandacht mogen aan besteed worden.We leven in een parlementaire democratie, een democratische rechtsstaat. Burgers kiezen zelf in vrijheid wie haar/hem in het parlement mag vertegenwoordigen. Dit veronderstelt echter mondige en kritische burgers met een zekere basiskennis van hoe onze democratie werkt en basisinzicht in de ontwikkelingen die onze samenleving doormaakt. Ik vind dit ontzettend belangrijk.

Dit brengt me meteen bij iets anders. Weinig burgers in ons land hebben al echt een bezoek gebracht aan ons Federaal Parlement, toch een van dé belangrijkste democratische instellingen in ons land. Terwijl er heel wat bekwame gidsen klaar staan om iedereen een deskundige rondleiding te geven. Bovendien is het Parlement een prachtig historisch gebouw met een rijke geschiedenis. Vandaag ben ik de gids van Dominique en Myriam en beantwoord ik al hun vragen.

Elke keer weer ben ik aangenaam verrast door de onbevangen blik waarmee Myriam en Dominique naar de politiek kijken. Bijvoorbeeld wanneer het gaat om het samenstellen van een federale regering. We spelen een rollenspel waarbij we elk een politieke partij vertegenwoordigen. Verkiezingen bepalen de sterkte van een politieke partij. Hoe meer stemmen, hoe sterker de partij is en hoe meer gewicht in de schaal kan worden gelegd tijdens de onderhandelingen. Dominique wil hogere minimumuitkeringen, één van haar verkiezingsbeloften. Zij zal er echter rekening mee moeten houden dat ook Myriam verkiezingsbeloften heeft gemaakt: meer middelen voor de integratie van nieuwkomers. Beide moeten tot een compromis zien te komen. Bovendien zijn middelen niet in overvloed aanwezig. Daarom moet ook een begroting worden opgesteld en goedgekeurd. Eenzijdig de eigen wil op leggen aan de ander is onmogelijk. Populisten verliezen dit al te gemakkelijk uit het oog. Het is de taak van politicus hier open en eerlijk over te communiceren.

Zoals beloofd wil ik Dominique en Myriam de kans bieden om ook een parlementaire zitting bij te wonen. Dit mag uiteraard niet ontbreken. Het wekelijks vragenuurtje elke donderdag is hiervoor een ideale gelegenheid. Tijdens dit vragenuurtje komen actuele thema’s zoals de financiële crisis aan bod. Kamerleden krijgen tijdens dit uurtje de kans één of meerdere Ministers over een bepaald thema te interpelleren. Na het vragenuurtje brengen we ook een kort bezoek aan de Senaat en de vele prachtige (commissie- en lees)zalen die ons Federaal Parlement rijk is.

Het was een aangename middag! Zowel voor Dominique, Myriam als mezelf was het bijzonder leerrijk!

Tommelein geeft een eerste kus

Contact met de burger is voor een politicus van cruciaal belang. Het mag klinken als een torenhoog cliché, voor mij is het alvast een onomstotelijk feit. Het zijn vaak burgers die ons wijzen op pijnpunten en op hiaten in de wetgeving. Het zijn burgers die soms zeer kritische bemerkingen maken en constructief meedenken in onze zoektocht naar een oplossing. Dit initiatief van de Wakkere Burger kan dan ook absoluut op mijn steun rekenen. Het is een leerschool voor politicus én burger. Hieronder volgt alvast het verslag van mijn eerste boeiende ontmoeting met Dominique en Myriam, de twee burgers met wie ik de kloof wil overbruggen.

Eerste ontmoeting met Dominique en Myriam (20 juni 2008)

Vandaag ontmoet ik Dominique en Myriam voor het eerst. Ik maak kennis met hun leefwereld en neem deel aan een vormingsmoment van het Cultuurkruispunt. Bij de aanvang van de lessen zijn de zenuwen van het gezicht van deze twee bijzonder vriendelijk en spontane dames af te lezen. De aanwezigheid van journalisten maakt hen ietwat verlegen. Ook de andere cursisten voelen zich duidelijk wat onwennig.

Het ijs was wel snel gebroken, de eerste kennismaking verloopt zeer vlot. Ik word ondergedompeld in de leefwereld van anderstaligen, de bonte verscheidenheid van mijn thuisstad Oostende. Ik stel vast dat iedereen hier bijzonder gedreven en gemotiveerd 'leert'. De honger naar kennis over hun nieuwe thuis is groot. Ik verzeker jullie, wie deze lessen volgt weet meer over de geschiedenis van Oostende, gewoonten en tradities, ... dan een doorsnee 'Ostendenoare'. Misschien een aanrader voor wie blijft vasthouden aan een negatief, stereotiep en fout beeld van nieuwe stadsgenoten.

Ik maak de cursisten wegwijs in de Belgische staatsstructuur en de politieke realiteit van vandaag. Het is geen eenvoudige taak om bijvoorbeeld de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde in al haar facetten uit te leggen. Voor wie hier is geboren is vormt dit probleem al een ondoordringbaar kluwen. Weinigen weten waarover het echt gaat. De cursisten die ik vandaag ontmoet en in het bijzonder Dominique en Myriam zullen het nieuws alvast met andere ogen bekijken.

We spreken die dag meteen opnieuw af. Volgende week, 27 juni, ben ik opnieuw op het appèl. De komende weken laat ik Myriam en Dominique kennis maken met de werking van het parlement, de regering en het Beneluxparlement. Dit wordt zonder enige twijfel een leerschool voor ons allen.