Bart Laeremans maakt Maarten Jacobs wegwijs in parlement

Gisteren had ik een eerste afspraak met Maarten Jacobs. Maarten is een vriendelijke en leergierige 21-jarige student uit Scherpenheuvel, die beleidsmanagement studeert aan de Universiteit van Hasselt, faculteit economie. Na het behalen van een bachelor-diploma, begint hij in het najaar aan zijn masteropleiding. Ik ben met deze indeling nog niet echt vertrouwd. Tot voor kort spraken we van kandidaturen en licenties, die elk twee jaar duurden. Nu duurt de “eerste graad” drie jaar, waarna er nog één tot twee extra jaren volgen. Bij Maarten gaat het om één jaar, dat voor de helft van de punten in beslag genomen wordt door de eindverhandeling. De thesis van mijn ‘compagnon’ handelt over de beheerskosten van de overheid bij het maken van wetten en het nemen van beleidsbeslissingen. Een boeiend onderwerp, waarover nog veel onderzoekswerk moet gebeurden. Politici nemen immers zeer vaak beslissingen zonder dat zij een benul hebben van de eigenlijke financiële impact ervan voor de administratie en de lagere beleidsniveaus en dus voor de belastingbetaler. Ik kijk alvast uit naar de bevindingen van deze thesis. Ongetwijfeld zullen we tijdens onze ontmoetingen de komende maanden wat dieper ingaan op dit onderwerp.

Gisteren heb ik geprobeerd om Maarten wat wegwijs te maken in de dagelijkse werking van het parlement. Op dinsdag zit ik de commissie Bedrijfsleven voor en dat leek me dus een geschikte dag om Maarten uit te nodigen. ’s Morgens maakten we in onze commissie een oplijsting van alle hangende wetsvoorstellen. Nadien bespraken we de agendering van een tweede lijst wetsvoorstellen die vanwege de fracties prioriteit krijgen. Doordat de regering tot nu toe nauwelijks met eigen wetsontwerpen naar buiten is gekomen, heeft het parlement meer tijd dan gebruikelijk om zich te buigen over de initiatieven van parlementsleden. Toch moeten we vaststellen dat de meerderheidspartijen mekaar zeer weinig bewegingsvrijheid gunnen en voortdurend op de rem gaan staan. Maarten heeft op die manier al een beetje de traagheid mogen ervaren die eigen is aan het parlementaire werk.

Na deze bespreking moest ik nog een vraag gaan stellen aan Justitieminister Vandeurzen over de vrijlatingsvoorwaarden van ontsnappingskoning Kaplan Murat. Het antwoord was eigenlijk gortig en een parlement onwaardig: de minister liet verstaan dat over individuele dossiers niets kan verteld worden (wat onwaar is) en las daarbij uitgebreid voor uit de betrokken wetgeving. Alsof we daar een boodschap aan hadden. Men zou bijna heimwee krijgen naar het Onkelinx-tijdperk, hoewel die PS-minister qua openheid ook al geen voorbeeld was. Na de middag kwamen dan in de commissie Bedrijfsleven een reeks vragen aan bod over economie en energie. Mijn goede collega en partijgenoot Peter Logghe, die er daarvan verscheidene voor zijn rekening nam, maakte van de gelegenheid gebruik om Maarten op zijn vrolijke manier heel wat uitleg te verschaffen.

Tijdens de lunch over de middag hadden we de kans om wat bij te babbelen over onze afkomst en interesses. Maarten blijkt een bijzonder sportieve knaap te zijn, die van jongs af veel energie stak in de wielersport. Omdat dit moeilijk te combineren was met universitaire studies, stapte hij over op voetbal en zaalvoetbal, waar hij tot op vandaag een bestuursfunctie uitoefent. Eén en ander betekent dat hij vier dagen in de week actief met sport bezig is. Maakt me een tikkeltje jaloers: door tijdsgebrek kom ik er niet toe om voldoende te bewegen, ook al is er een degelijke fitnessruimte in de Kamer. De noodzaak is er nochtans. Telkens weer neem ik me voor om te starten met een wekelijkse fitnessbeurt, maar de drempel blijft vooralsnog te hoog.

Nog melden dat Maarten langs weerskanten kleinzoon is van landbouwers. Een tante en nonkel baten een wijnbouwbedrijf uit in het Hageland. Eén van de enige bedrijven in Vlaanderen waar een variant op champagne wordt gemaakt. Ook weer iets om naar uit te kijken dus. We hebben voorlopig afgesproken op dinsdag 15 juli, het “moment suprême” van Leterme. Of wordt het een uitstel van executie?

Naar de ‘Boschberg’

Op dinsdag 28 oktober ben ik naar Scherpenheuvel getrokken, om er ‘mijn’ burger Maarten Jacobs eens in zijn thuismilieu te kunnen ontmoeten. Na een leuke kennismaking met zijn (verrassend jonge) ouders en zijn jongere zus trokken we naar de ‘Boschberg’, de nabijgelegen wijngaard van Maartens nonkel. De zuidhellingen van het glooiende Hageland zijn dank zij hun zandlemen structuur al sinds de Middeleeuwen gekend voor hun wijngaarden en ook vandaag wordt deze traditie in kleinschalige familiebedrijven voortgezet. Eén van deze wijnboeren is Jos Beckx (niet te verwarren met het Leuvense parlementslid Jos Bex), een naam die bij de wijnkenners tegenwoordig klinkt als een klok: zijn Chardonnay Müller Thurgau werd in oktober immers uitgeroepen tot de beste wijn van het land.

Tijdens onze proefavond krijgen we te horen dat het eigenlijk om een mengeling gaat: drie vierde Chardonnaywijn met één vierde Müller Thurgau. Het is heel gebruikelijk om wijnen te mengen en op die manier allerlei combinaties uit te proberen. Maar het gaat zeker niet om een loutere toevalstreffer: Jos Beckx doet al veel langer mee aan kampioenschappen en zijn wijnen kregen al vaker eervolle vermeldingen, ook in het buitenland. Het is evenwel de eerste keer dat één van zijn wijnen de nationale kampioenstitel in de wacht sleept.

Eén en ander is het gevolg van de kleinschalige productie. Door de beperkte oppervlakte is het voor Beckx mogelijk om zijn wijnstokken intensief te verzorgen. Keerzijde is dan weer dat de productie beperkt blijft. En da’s natuurlijk zonde: de wijn is inderdaad van een zeer fijne kwaliteit en zal op korte termijn uitverkocht zijn. En de productie van dit jaar is nog beperkter. Mede door de natte zomer is de opbrengst dit jaar maar half zo groot als anders, ook al is de kwaliteit bevredigend.  Tijdens ons gesprek in de wijnkelder krijg ik nog een tip mee in verband met de behandeling tegen schimmels. Zelf heb ik ooit een wijnstok meegebracht uit Sint-Emillion, maar jaar na jaar moet ik vaststellen dat de druiven zijn aangetast door barsten ten gevolge van schimmelvorming.  We gaan er volgend jaar wat aan kunnen doen!

Wie zijn wijnvoorraad wil aanvullen met de Chardonnay Müller Thurgau 2007 zal zich moeten reppen. Men surfe naar www.boschberg.be.

Nog melden dat ik in mijn stukje over een vorige ontmoeting in het parlement foutief geschreven heb dat Maarten dit najaar begon met zijn master-opleiding Beleidsmanagement (Toegepaste Economische Wetenschappen). Hij heeft dit jaar integendeel al gevolgd en is nu bezig met de afwerking van zijn thesis. Intussen volgt hij een bijkomende masteropleiding Maritieme Wetenschappen in Antwerpen. Met zo’n veelzijdig cv zal hij wellicht niet lang moeten zoeken naar een degelijke job…

Bezoek aan gemeenteraad Grimbergen

Op donderdag 25 september had ik met Bart afgesproken om de gemeenteraad van Grimbergen bij te wonen. Deze vond plaats om 19 uur in de raadszaal van het gemeentehuis van Grimbergen. Bart is in de gemeente Grimbergen gemeenteraadslid en eigenlijk is hij ook leider van de oppositie. Zijn Vlaams Belang fractie is immers de 2de grootste fractie, na CD&V/NVA met 10 zetels, van de gemeente met 7 zetels. Bart was ook de stemmenkampioen in Grimbergen bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2007. CD&V en VLD maken de meerderheid uit met 16 zetels. De gemeenteraad begon met een ongewone gebeurtenis. Er moest namelijk een nieuwe gemeentesecretaris worden benoemd. Verder was er discussie over de juiste benaming van de Brusselse rand, verkavelingen, veilige fietspaden ...

Het ging er gezapig aan toe met een zeer snelle stemming van een aantal punten totdat een discussie over kavels uitmondde in een verhitte woordenwisseling tussen Bart en de socialistische oppositieleider.

Een vijftal burgers volgden de gemeenteraad die een 2 tal uur duurde. Alleen de laatste 15 minuten waren geheim en moest het publiek de raadszaal verlaten. Ik zette de avond verder in het tegenoverliggende volkscafé met de raadsleden van het Vlaams Belang die een kwartiertje later aankwamen.

Ik had gepland om de State of the Union van Leterme te volgen. Dat is jammergenoeg niet kunnen doorgaan. Eind deze week gaan Bart en ik nog op bezoek bij mijn oom van de Boschberg om wijn te proeven.

 

Commissie bedrijfsleven bespreekt leerplicht

Op 8 juli om 8u22 nam ik de trein in het station van Diest, ik had afgesproken met Bart Laeremans om 10u15 aan het huis der parlementariërs. De treinreis liep vlot zodoende was ik een half uurtje te vroeg aan de Leuvenseweg 21. Dit is de straat achter de wetstraat waar het huis der parlementariërs gevestigd is. Het huis der parlementariërs vormt samen met kamer en senaat één gebouw. Bij het aanmelden aan de balie moest ik mijn paspoort afgeven en even wachten tot Bart die een zeer drukke agenda heeft als commissievoorzitter ter plekke was. Als burger mag je immers niet zomaar even het federaal parlement binnenwandelen.

 

Het was de bedoeling om in de voormiddag de commissie voor het bedrijfsleven en de commissie justitie te volgen. De commissie voor het bedrijfsleven waar Bart voorzitter van is begon om 10u30 in de Europazaal. Deze zaal verwierf vooral bekendheid door de commissie Dutroux. Bij aanvang van de commissie had Bart ervoor gezorgd dat ik achteraan in de zaal op plaatsen voorzien voor parlementsleden mocht plaats nemen. Deze plaats was veel comfortabeler dan de publieksruimte vanwaar men maar een zeer beperkt zicht heeft. In de commissie werd besproken welke onderwerpen prioritair waren en welke men eerst ging behandelen. Opvallend waren de vele verschillende bevoegdheden die de commissie voor het bedrijfsleven heeft toebedeeld gekregen. Een discussie over de leerplicht verwacht je immers niet zo gauw in deze commissie. Dit is een bevoegdheid die federaal is gebleven en die men gemakshalve gewoon aan de commissie van het bedrijfsleven heeft toegevoegd. Daarnaast stond ook nog de vergoeding van de slachtoffers van Gellingen op de agenda, de schuldsaldoverzekering en nog allerlei onderwerpen met betrekking tot verzekeringen.

 

Bij afloop van de commissie voor het bedrijfsleven moesten we ons haasten naar de commissie justitie waar we net op tijd waren om meer uitleg te vragen over de vervroegde invrijheidsstelling van Murat Kaplan. De bevoegde minister Vandeurzen formuleerde echter geen concreet antwoord maar las gewoon een aantal artikels uit de wet voor. We verlieten de commissie justitie en Bart gaf mij een rondleiding in het parlement dat voor mij meer en meer op een echt doolhof leek. Het meest impressionant waren voor mij de ruimtes waar de plenaire vergadering van kamer en de senaat plaatsvinden.

 

s'Middags gingen we samen iets eten en hadden we de tijd om rustig met elkaar te praten. Bart blijkt al vanaf jongsaf en van thuis uit gebeten door de politiek. Zijn zoontje van twaalf blijkt overigens een naamgenoot van mij te zijn. En vakantieplannen blijkt voor parlementsleden heden ten dage geen sinecure. Met de politieke crisis in de wetstraat is het immers niet helemaal duidelijk wanneer men in reces gaat.

 

s' Namiddags was het opnieuw commissie voor het bedrijfsleven en parlementsleden konden vragen stellen aan de bevoegde ministers. Het viel mij op dat er zeer weinig parlementsleden in de commissie aanwezig waren, nochtans stonden er een heleboel vragen van diverse parlementsleden op de agenda. Sporadisch kwam er wel eens een parlementslid binnen met een vraag. In deze commissie zat ik naast Peter Logghe parlementslid voor West-Vlaanderen, ook tijdens de commissie justitie zat ik overigens tussen de parlementsleden van respectievelijk CD&V en VB. Hij legde mij uit dat men normaal per vraag 5 minuten rekent maar dat sommige parlementsleden met een vraag helemaal niet komen opdagen en dat daardoor vaak parlementsleden verast worden door te laat te zijn om een vraag te stellen. Sommige ministers vinden het trouwens niet de moeite om een degelijk en concreet antwoord op een vraag te formuleren. Typerend was minister Magnette die twee vragen kreeg over de overheidsparticipatie in distrigas en die er toch in slaagde om zich tegen te spreken in het weinige dat hij zei op beide vragen. Dit in tegenstelling tot minister VanQuickenborne die wel de moeite deed om te antwoorden om de vragen van de parlementsleden

 

 

Na afloop van de commissie sprak ik met Bart af dat ik de 15 juli een volgende bezoek zou brengen aan het parlement, dan komt premier Leterme zich verantwoorden in het parlement. En wie weet misschien wordt dit wel een historische dag.

 

Maarten Jacobs tijdens persconferentie

Op zaterdag 31 mei werd ik in het gemeenschapscentrum 'de markten' te Brussel verwacht om kennis te komen maken met de andere deelnemers van het project en natuurlijk ook met de politicus aan wie ik gekoppeld ben, in mijn geval de heer Bart Laeremans.

In totaal blijken we met een tiental burgers te zijn die vanuit alle hoeken van Vlaanderen werden geselecteerd. Wat meteen opviel bij de burger-deelnemers was de diversiteit in leeftijd en sociale achtergrond. Blijkbaar wordt de politiek toch nog gevolgd in alle lagen van de bevolking, wat zich ook uitte in de gesprekken voor en na de persvoorstelling. Hierbij viel mij vooral de bezorgdheid op over de huidige politiek crisis, de weinige inspraak van de burger in de politiek en de rol die de media hier in speelt.

In tegenstelling tot andere deelnemers had ik het geluk dat mijn politicus aanwezig was op de persvoorstelling. Mijn politicus, Bart Laeremans, blijkt een zeer vlotte en vriendelijke man te zijn.

Hij lijkt ook zeer gemotiveerd om mij te laten kennismaken met de politiek.

Hij stuurde me ondertussen ook al een hoop documentatie waaronder 'verbrusseling tegengaan of ondergaan' een boek dat hij geschreven heeft over BHV en de verfransing van de rand. Door mijn examens ben ik er echter nog niet aan toe gekomen om het uit te lezen maar een review mogen jullie nog zeker op deze blog verwachten.