Het Vlaams Parlement ondersteboven

Na onze eerste geslaagde ontmoeting kon een vervolg niet lang uitblijven. Op woensdag 9 juli stond ik opnieuw in het Vlaams Parlement. Daar het werkjaar op zijn einde loopt zou ik nog een plenaire zitting kunnen meepikken. Na de middag zou er dan nog tijd zijn voor een uitgebreide rondleiding.

’s Morgens had Carl eerst nog een ontmoeting met een studente pedagogie die een thesis schrijft over media educatie. Ze wou haar veldwerk nog eens voorleggen aan een politicus, die thuis is in media.

Ondertussen was de plenaire al begonnen. Via een audiosysteem kan Carl de plenaire vergadering meevolgen in zijn kantoor. We reppen ons naar de grote Koepelzaal, waar ik plaats mag nemen in de publiekstribune. Van daar uit heb ik een mooi overzicht op de prachtige zaal. Door de enorme glazen koepel heb je het gevoel dat je buiten zit. Vooraan zit voorzitter Marleen Vanderpoorten met boven haar een groot bord waar het resultaat van de stemmingen op verschijnt. Verschillende volksvertegenwoordigers lichten hun teksten toe.

Voor we naar het restaurant van het Vlaams Parlement trekken, pikken we nog even een drink mee van een jarige medewerker. De jarige merkt glimlachend op dat je zelfs in het Parlement oud kunt worden. Na de koffie zijn we klaar voor de rondleiding.

Mathieu neemt me op sleeptouw door de gangen van het Parlementsgebouw. In het begin van de vorige eeuw deed het gebouw dienst als postgebouw. Het Vlaams Parlement heeft het gebouw aangekocht en volledig laten restaureren. De architecten hebben een goeie mix van oude en nieuwe elementen gebruikt. Door overal veel glas te gebruiken wil men de nadruk leggen op de transparantie van het Vlaams Parlement. In de vele zalen en gangen komen we kunstwerken tegen van voornamelijk Vlaamse kunstenaars. Het lijkt wel alsof we door een groot museum lopen.

Terwijl we in en uit lopen in de verschillende gangen probeert Mathieu me wat wegwijs te maken in de werking van het Vlaams Parlement. Een Vlaamse wet wordt een decreet genoemd. Wanneer het initiatief van een volksvertegenwoordiger komt spreken we van een voorstel, komt het initiatief van de Vlaamse Regering dan is dat een ontwerp. Een decreet wordt bijna altijd eerst behandeld in de commissie. Daarna gaat het naar de plenaire vergadering waar de eindstemming plaats heeft. Tenslotte moet de definitieve tekst nog door de Vlaamse Regering worden bekrachtigd. Kunt u als burger nog volgen ?

Het parlementsgebouw is door een tunnel verbonden met het Huis van de Vlaamse Volksvertegenwoordigers. Dit gebouw was het vroegere postchequegebouw en huisvest de meeste ambtenaren en medewerkers. Ook hier is er een mooie balans tussen oud en nieuw. Hier en daar zijn restanten te zien van een buizennetwerk, dat de voorganger was van het hedendaagse e-mailverkeer. Wanneer de rondleiding er op zit hebben we nog wat tijd om de stemming van de plenaire vergadering mee te maken.

De koepelzaal was tot nu toe niet volledig gevuld, maar enkele ogenblikken voor de stemming komen de volksvertegenwoordigers van langs alle kanten. De Koepelzaal lijkt nu wel een café. De voorstellen worden aan een strak tempo afgehandeld. Op ieder voorstel moet er gestemd worden. Het scorebord toont meestal overwegend groen. Alleen wanneer het voorstel van Vlaams Belang is er meer rood te zien. Na de stemming loopt de zaal weer even vlug leeg. Misschien lees ik de volgende dagen hierover iets in de krant ... Maar de meeste decreten verdwijnen stilletjes in het Belgisch Staatsblad.

Kennismaking met het Vlaams Parlement

Mijn eerste afspraak met Carl Decaluwé vond plaats in het Vlaams Parlement op donderdag 12 juni 2008. Carl stelde mij voor om de commissie Media of de commissie Openbare Werken te volgen. Twee commissies die interessant zouden zijn om het wereldje in het Parlement te leren kennen. Ik heb voor de commissie media gekozen.

Op het kantoor werd ik vriendelijk ontvangen door Carl en zijn twee medewerkers. Er was al heel wat bedrijvigheid want vandaag stond er een belangrijke commissievergadering over de VRT op de agenda. Na de kennismaking heeft Carl mij de grote lijnen van het dossier uitgelegd.

Het Rekenhof had een studie gemaakt over de samenwerking tussen de VRT en externen (productiehuizen ) voor de realisatie van televisieprogramma’s. Het rapport bracht een aantal pijnpunten naar boven over de VRT en het vorige management. Het Rekenhof, VRT en parlementsleden mochten vandaag daarover hun zegje doen en dat zou wel eens voor vuurwerk kunnen zorgen.

Ik volgde Carl naar de Antoon Van Dyck zaal en mocht plaats nemen in een comfortabele zetel. Medewerker Matthieu gaf me nog wat bijkomende informatie over de werking en aanwezige parlementsleden. Er was voor deze vergadering ook heel wat pers aanwezig. Na het inleidend woordje van de voorzitter mocht het Rekenhof nog eens een samenvatting geven van hun rapport. Daarna gaf de VRT zijn visie. De gedelegeerd bestuurder, Dirk Wauters, had het vooral over de toekomst en een nieuw actieplan die voor meer transparantie moet zorgen bij aanbestedingen.

Daarna waren de parlementsleden van de verschillende partijen aan de beurt. Carl mocht de spits afbijten en had een aantal kritische vragen voor de top van de VRT. Zijn de huidige prijzen marktconform ? Wie zijn de belangrijkste leveranciers ? Waren de toenmalige leiding zo een sloddervossen, dat ze een aantal documenten niet meer konden terugvinden ? Waarom heeft een interne audit nooit geen fouten aan het licht gebracht ? Het was duidelijk dat de bladzijde niet zomaar kon worden omgedraaid. Jürgen Verstrepen van LDD deelde die mening en ook Margriet Hermans van Open VLD kreeg de indruk dat men bij de VRT had zitten slapen !

De parlementsleden van SP.A, Vlaams Progressieven en Groen vonden dan weer dat de creativiteit van de VRT niet mag beknot worden door te veel regels. Aan de andere kant wil men wel controle en moeten gemaakte fouten worden opgespoord. De parlementsleden gooiden af en toe met bloemen naar elkaar en hier en daar hing de bloempot er nog aan. Het beloofde vuurwerk was de ganse dag duidelijk aanwezig.

Over de middag had Carl er voor gezorgd dat ik een meerderheidsoverleg kon meevolgen met minister Geert Bourgeois. Op de vergadering aangekomen wachtte ons een lekkere maaltijd.
Omdat ik het dossier totaal niet kende voelde ik me een beetje als boer charles in Star Wars. Aan de verschillende puntjes was al heel wat werk vooraf gegaan. Het viel me op dat de parlementsleden het hier snel eens waren. Na deze vergadering ging het terug naar de commissie waar de vragenronde nog wat verder ging. Er werd tenslotte afgesloten met de bespreking van het jaarverslag 2007 van de VRT.

Het was een leuke ervaring om eens ondergedompeld te worden in het parlementaire werk van een politicus. Ik was verrast over de toffe sfeer die in het Vlaams Parlement hangt, maar het politieke spel moet natuurlijk gespeeld worden…
Hierbij wil ik Carl en zijn medewerkers nogmaals bedanken voor de goeie ontvangst en ik kijk al uit naar de volgende ontmoeting.

Jurgen Bervoet