Bart Laeremans (VB) doet aan politiek uit Vlaams-nationale overtuiging. "Wij moeten dringend een volwaardige stem krijgen in Europa en dus moet Vlaanderen een onafhankelijke staat worden.", stelt hij.
De volksvertegenwoordiger verzet zich tegen de verfransing en verstedelijking van Vlaams-Brabant.
![]() |
Naam: Bart Voornaam: Laeremans Woonplaats: Grimbergen Politieke functies:
Favoriete citaat: Plus est en vous. |
Gisteren had ik een eerste afspraak met Maarten Jacobs. Maarten is een vriendelijke en leergierige 21-jarige student uit Scherpenheuvel, die beleidsmanagement studeert aan de Universiteit van Hasselt, faculteit economie. Na het behalen van een bachelor-diploma, begint hij in het najaar aan zijn masteropleiding. Ik ben met deze indeling nog niet echt vertrouwd. Tot voor kort spraken we van kandidaturen en licenties, die elk twee jaar duurden. Nu duurt de “eerste graad” drie jaar, waarna er nog één tot twee extra jaren volgen. Bij Maarten gaat het om één jaar, dat voor de helft van de punten in beslag genomen wordt door de eindverhandeling. De thesis van mijn ‘compagnon’ handelt over de beheerskosten van de overheid bij het maken van wetten en het nemen van beleidsbeslissingen. Een boeiend onderwerp, waarover nog veel onderzoekswerk moet gebeurden. Politici nemen immers zeer vaak beslissingen zonder dat zij een benul hebben van de eigenlijke financiële impact ervan voor de administratie en de lagere beleidsniveaus en dus voor de belastingbetaler. Ik kijk alvast uit naar de bevindingen van deze thesis. Ongetwijfeld zullen we tijdens onze ontmoetingen de komende maanden wat dieper ingaan op dit onderwerp.
Gisteren heb ik geprobeerd om Maarten wat wegwijs te maken in de dagelijkse werking van het parlement. Op dinsdag zit ik de commissie Bedrijfsleven voor en dat leek me dus een geschikte dag om Maarten uit te nodigen. ’s Morgens maakten we in onze commissie een oplijsting van alle hangende wetsvoorstellen. Nadien bespraken we de agendering van een tweede lijst wetsvoorstellen die vanwege de fracties prioriteit krijgen. Doordat de regering tot nu toe nauwelijks met eigen wetsontwerpen naar buiten is gekomen, heeft het parlement meer tijd dan gebruikelijk om zich te buigen over de initiatieven van parlementsleden. Toch moeten we vaststellen dat de meerderheidspartijen mekaar zeer weinig bewegingsvrijheid gunnen en voortdurend op de rem gaan staan. Maarten heeft op die manier al een beetje de traagheid mogen ervaren die eigen is aan het parlementaire werk.
Na deze bespreking moest ik nog een vraag gaan stellen aan Justitieminister Vandeurzen over de vrijlatingsvoorwaarden van ontsnappingskoning Kaplan Murat. Het antwoord was eigenlijk gortig en een parlement onwaardig: de minister liet verstaan dat over individuele dossiers niets kan verteld worden (wat onwaar is) en las daarbij uitgebreid voor uit de betrokken wetgeving. Alsof we daar een boodschap aan hadden. Men zou bijna heimwee krijgen naar het Onkelinx-tijdperk, hoewel die PS-minister qua openheid ook al geen voorbeeld was. Na de middag kwamen dan in de commissie Bedrijfsleven een reeks vragen aan bod over economie en energie. Mijn goede collega en partijgenoot Peter Logghe, die er daarvan verscheidene voor zijn rekening nam, maakte van de gelegenheid gebruik om Maarten op zijn vrolijke manier heel wat uitleg te verschaffen.
Tijdens de lunch over de middag hadden we de kans om wat bij te babbelen over onze afkomst en interesses. Maarten blijkt een bijzonder sportieve knaap te zijn, die van jongs af veel energie stak in de wielersport. Omdat dit moeilijk te combineren was met universitaire studies, stapte hij over op voetbal en zaalvoetbal, waar hij tot op vandaag een bestuursfunctie uitoefent. Eén en ander betekent dat hij vier dagen in de week actief met sport bezig is. Maakt me een tikkeltje jaloers: door tijdsgebrek kom ik er niet toe om voldoende te bewegen, ook al is er een degelijke fitnessruimte in de Kamer. De noodzaak is er nochtans. Telkens weer neem ik me voor om te starten met een wekelijkse fitnessbeurt, maar de drempel blijft vooralsnog te hoog.
Nog melden dat Maarten langs weerskanten kleinzoon is van landbouwers. Een tante en nonkel baten een wijnbouwbedrijf uit in het Hageland. Eén van de enige bedrijven in Vlaanderen waar een variant op champagne wordt gemaakt. Ook weer iets om naar uit te kijken dus. We hebben voorlopig afgesproken op dinsdag 15 juli, het “moment suprême” van Leterme. Of wordt het een uitstel van executie?
Op dinsdag 28 oktober ben ik naar Scherpenheuvel getrokken, om er ‘mijn’ burger Maarten Jacobs eens in zijn thuismilieu te kunnen ontmoeten. Na een leuke kennismaking met zijn (verrassend jonge) ouders en zijn jongere zus trokken we naar de ‘Boschberg’, de nabijgelegen wijngaard van Maartens nonkel. De zuidhellingen van het glooiende Hageland zijn dank zij hun zandlemen structuur al sinds de Middeleeuwen gekend voor hun wijngaarden en ook vandaag wordt deze traditie in kleinschalige familiebedrijven voortgezet. Eén van deze wijnboeren is Jos Beckx (niet te verwarren met het Leuvense parlementslid Jos Bex), een naam die bij de wijnkenners tegenwoordig klinkt als een klok: zijn Chardonnay Müller Thurgau werd in oktober immers uitgeroepen tot de beste wijn van het land.
Tijdens onze proefavond krijgen we te horen dat het eigenlijk om een mengeling gaat: drie vierde Chardonnaywijn met één vierde Müller Thurgau. Het is heel gebruikelijk om wijnen te mengen en op die manier allerlei combinaties uit te proberen. Maar het gaat zeker niet om een loutere toevalstreffer: Jos Beckx doet al veel langer mee aan kampioenschappen en zijn wijnen kregen al vaker eervolle vermeldingen, ook in het buitenland. Het is evenwel de eerste keer dat één van zijn wijnen de nationale kampioenstitel in de wacht sleept.
Eén en ander is het gevolg van de kleinschalige productie. Door de beperkte oppervlakte is het voor Beckx mogelijk om zijn wijnstokken intensief te verzorgen. Keerzijde is dan weer dat de productie beperkt blijft. En da’s natuurlijk zonde: de wijn is inderdaad van een zeer fijne kwaliteit en zal op korte termijn uitverkocht zijn. En de productie van dit jaar is nog beperkter. Mede door de natte zomer is de opbrengst dit jaar maar half zo groot als anders, ook al is de kwaliteit bevredigend. Tijdens ons gesprek in de wijnkelder krijg ik nog een tip mee in verband met de behandeling tegen schimmels. Zelf heb ik ooit een wijnstok meegebracht uit Sint-Emillion, maar jaar na jaar moet ik vaststellen dat de druiven zijn aangetast door barsten ten gevolge van schimmelvorming. We gaan er volgend jaar wat aan kunnen doen!
Wie zijn wijnvoorraad wil aanvullen met de Chardonnay Müller Thurgau 2007 zal zich moeten reppen. Men surfe naar www.boschberg.be.
Nog melden dat ik in mijn stukje over een vorige ontmoeting in het parlement foutief geschreven heb dat Maarten dit najaar begon met zijn master-opleiding Beleidsmanagement (Toegepaste Economische Wetenschappen). Hij heeft dit jaar integendeel al gevolgd en is nu bezig met de afwerking van zijn thesis. Intussen volgt hij een bijkomende masteropleiding Maritieme Wetenschappen in Antwerpen. Met zo’n veelzijdig cv zal hij wellicht niet lang moeten zoeken naar een degelijke job…