Kennismaking met Guy Swennen

Vrijdag 4 juni spreek ik voor de eerste keer af met Guy Swennen. De afspraak is om 12u op zijn kabinet op het stadhuis van Bilzen. Ik haast me om niet te laat te komen, wat net lukt.

Als ik voor de deur sta begroet hij me dadelijk met mijn voornaam. Ik vraag mij af hoe hij dit weet want we ontmoetten elkaar niet eerder. Achteraf hoor ik dat hij is gaan spieken op de website. Onmiddellijk volgt de voorstelling aan zijn medewerkers op kantoor. Blijkbaar verwittigde hij ze dat er een ‘burger’ hem zal volgen gedurende zijn werkzaamheden. Ook bij de voorstelling aan andere medewerkers en collega’s binnen het stadhuis hoor je dat hij er al over praatte. Guy praat vlot en honderduit. Het ijs is helemaal gebroken als hij ’s middags aan tafel merkt dat ik ook een roker ben (niet dat ik daar fier over ben). Blij haalt hij zijn sigaretten boven. We praten over kinderen (die van hem zijn een stuk ouder dan mijn kinderen), waarden en normen en zijn passie voor politiek.

In de namiddag heeft hij zituur bij De Voorzorg waar mensen hun belastingsformulieren kunnen afgeven om ze te laten invullen. De bezoekers kennen Guy en hij kent hen. Het is een vlotte prater. Ik had ook niet anders verwacht en het uur wordt door de bezoekers eveneens gebruikt om hun grieven kenbaar te maken aan hun Schepen.

Nadien bezoeken we zijn advokatenkantoor en stelt hij ook hier zijn medewerkers voor. Het is mooi om zien hoe een andere stijl van communiceren meer naar voor komt afhankelijk van zijn werkomgeving : als Schepen joviaal, vlot maar ook leidinggevend. Op De Voorzorg de volksmens in hart en nieren, als advokaat meer zakelijk.

Guy is een politieker en volksmens in hart en nieren. Hij praat vlot, hartelijk, eerlijk en in het dialect tegen zijn stadsgenoten. Noteert kleine en grote verzuchtingen, groet op straat de mensen die hij kent (en dat zijn er veel) en geniet zichtbaar van het feit dat hij een luisterend oor kan aanbieden.

Uit zijn verhaal druipt de passie voor “iets kunnen doen voor de mensen” af. Politiek is dan ook zijn hobby. Het is voor mij bevreemdend om te horen dat hij eigenlijk geen andere hobby’s heeft (buiten af en toe een kaartje leggen in zijn stamcafé).

Senator zijn, schepen en advokaat. Het vraag een gigantisch flexibiliteit en energie.

Over de werking van het politieke systeem werd nog niet veel verteld, maar ook niet gevraagd door mij. Volgende afspraak zal in Brussel zijn.

Guy Swennen ontvangt Erik Vreven in Bilzen

Op vrijdag 4 juni ontmoet ik Eric Vreven voor de eerste keer. Ik ontvang hem in mijn bureau in het Bilzers stedelijk administratief centrum, neem hem mee naar een belastingzitdag, en stel hem voor aan medewerkers op mijn advocatenkantoor. Tussendoor nemen we de tijd voor een uitgebreide babbel bij een hartige snack op een terras op de Bilzerse markt. Eric blijkt gedurende heel zijn professionele leven werkzaam te zijn geweest in de welzijnssector. En dat op zich al levert bijzonder veel gespreksstof. Ook ik heb immers als gewezen gedeputeerde van volksgezondheid en nadien gedurende twee ambtstermijnen als lid van de commissie Welzijn in het Vlaams Parlement heel wat ervaring met welzijnsbeleid. We zijn vertrokken voor een gesprek waarbij we snel vergeten zijn dat het een eerste kennismaking is. Het wordt een boeiende uitwisseling van beschouwingen en visies over engagement, over het ontstaan van engagement en de uitdagingen en beproevingen die daarbij komen kijken. We vertellen elkaar onze levensgeschiedenis. In één adem hebben we het ook over politiek.

Eric praat met grote openheid, onbevangen en doordacht maar steeds spontaan. Hij heeft een onderbouwde mening over de meest diverse onderwerpen. Mijn inschatting is dat hij idealisme en realisme in een gedreven werkbaar evenwicht weet vorm te geven, vanuit een gezond kritische instelling voor zichzelf en de anderen.

Over heel wat dingen blijken we op dezelfde golflengte te zitten. Over een beperkt aantal onderwerpen hebben we andere meningen. We debatteren erover en ontdekken dat we ieder kind van onze tijd zijn. Slechts enkele jaren leeftijdsverschil dompelt je onder in een ander soort samenleving, in een andere tijdsgeest, en dat tekent je denken en handelen. Dergelijke bevinding is in de verste verten uiteraard niets nieuws onder de zon, maar in deze ontmoeting had het een bijzonder verhelderend gehalte.

We spreken af dat ik Eric vlak voor het reces ( parlementaire verlof ) een dag meeneem naar Brussel om hem de werking van het federaal parlement in een bijzonder bizar politiek klimaat te tonen en te duiden. Ik neem mij voor hem ook toelichting te geven over mijn eigen parlementair werk.