De Brusselse binnenstad wordt gegeseld door regen en wind wanneer ik het Centraal Station verlaat. Ik bied weinig weerstand aan de elementen en laat de benenwagen me tot aan het kantoor van Sven Gatz brengen.

Na enkele nieuwjaarswensen te hebben uitgewisseld, steekt Sven meteen van wal: “Je hebt waarschijnlijk gehoord dat de Vlaamse Regering vannacht heeft besloten om twee miljard euro in KBC te pompen… De oppositie zit met enkele vragen en wil dit thema zo snel mogelijk behandeld zien. Vandaar dat ik straks mee ga overleggen om het onderwerp op de agenda te plaatsen.”

Eerst staat er nog een ander overleg op het programma, de politicus wordt immers verwacht op een informele bijeenkomst over de samenwerking tussen de stad Brussel en de rand. Deze vergadering vindt plaats in het gebouw van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV), een overlegorgaan van de sociale partners. Ook de beleidscel en het secretariaat van Annemie Turtelboom (Minister van Migratie- en asielbeleid) zijn gevestigd in Wetstraat 34, zo blijkt…

Urban Hipster

Tijdens de wandeltocht naar de Wetstraat heeft Sven het over de aankomende verkiezingen en de campagne. Hij heeft een campagneteam rond zich verzameld. “In dat team zitten mensen met een heel verschillende achtergrond”, vertelt de Open Vld’er, “er zit een academicus in, maar ook één van mijn voetbalmaten, om mijn voetjes op de grond te houden.”

Sven broedt ook op het idee om een foldertje in het Nederlands, Frans en Engels te verspreiden. Niet drie keer dezelfde tekst in drie andere talen, maar wel één tekst met elke zin in afwisselend Nederlands, Frans en Engels. Hiermee zal hij de urban hipsters proberen aan te spreken.

Geen urban hipsters op de verkennende bijeenkomst in Wetstraat 34, wel zes heren van stand die vrank en vrij debatteren over de stadsregionale samenwerking in een Brusselse context. “We moeten een panorama schetsen van verschillende dossiers zonder daarbij te vervallen in clichés over de zogenaamde complexe Brusselse situatie”, aldus een aanwezige professor. Het gezelschap wenst te beginnen met enkele “neutrale” dossiers, zoals mobiliteit, zodat er een vertrouwensband kan groeien tussen stad en rand.

Madame Bovary

Een goede stadsregionale relatie kan beschamende praktijken uit het verleden vermijden. Zo werd de tram van Brussel naar Vilvoorde destijds afgeschaft omdat Vilvoorde bang was voor de instroom van Marokkanen. Ook Antwerpen kent soortgelijke voorbeelden…

De BlackBerry roept Sven vroegtijdig uit deze vergadering, de fractieleider wordt terug in het Vlaams Parlement verwacht. Op de terugweg praten we over zijn boek “Bastard”. Ik vertel hem dat vooral de passage over zijn moeder, die als een ware Madame Bovary doorheen het leven pikkelde, me heeft aangegrepen. “Dat hoor ik wel vaker”, antwoordt Sven, “ik wou een zo eerlijk mogelijk boek schrijven, dus die passage hoorde erin.”

Terwijl de vergadertijger de discussie over de twee miljard duiten agendeert, blijf ik achter in zijn kantoor. Sven heeft gemiddeld twintig vergaderingen per week en krijgt per dag vijftig tot honderd e-mails te verwerken. Een bijna onoverzichtelijke informatiebrij, lijkt me. Om de zaken enigszins onder controle te houden, rekent de liberaal op zijn ervaring én een papiertje met kernwoorden dat hij steeds bij zich draagt. Ook zijn BlackBerry, een in politieke middens overbekend gadget, blijkt in dezen een handig tooltje te zijn. “Ik zet hem alleen in de grote vakantie uit omdat ik het als fractieleider toch belangrijk vind om constant bereikbaar te zijn”, verklaart Sven.

Ik, Gert-Jan Dröge

De ene vergadering is nog maar pas afgelopen wanneer een andere zich al aandient. Deze keer vergezel ik de politicus naar een “evaluatie over de Europese werking van het Vlaams Parlement”. Op deze bijeenkomst zijn Europese parlementsleden als Frieda Brepoels (N-VA), Philip Claeys (VB), Bart Staes (Groen!), Ivo Belet (CD&V) en Dirk Sterckx (Open Vld) aanwezig, maar ook dus Vlaamse volksvertegenwoordigers als Sven Gatz. “Ik ga ook maar uit beleefdheid, omdat ze mij gevraagd hebben”, zegt hij in alle eerlijkheid, “Verwacht dus niet dat ik daar verklaringen ga afleggen.”

Als een volleerde Gert-Jan Dröge waad ik doorheen het eminente gezelschap. Er wordt gekeuveld en handen worden geschud. Vileine klapzoenen in het luchtledige blijven alsnog uit. Open Vld’ster Anne Marie Hoebeke houdt me voor de zoon van Sven Gatz. Gegniffel valt me ten deel. Ik daarentegen treur niet en leen mijn oor aan Vlaams parlementslid Eloi Glorieux, hij wijst me op de ijzerdraden die aan de muur van de vergaderzalen hangen. “Kunst”, verklaart Eloi, “bij de juiste lichtinval kan je woorden in de schaduwen lezen. Woorden over politiek, veeleer tegenstellingen.”

Wanneer de vergadering van start gaat, en ik net als iedereen ga zitten, ontdek ik dat mijn gulp al die tijd heeft opengestaan. Ik slik eens en voel me plots een wel erg bleke versie van Gert-Jan Dröge.

Russen kijken mee

Het doel van de avond is het resultaat van drie jaar Europese werking in het Vlaams Parlement te evalueren en te verbeteren. Aangezien ik het Europese project - hoe moeizaam het ook in onze leefwereld binnendruppelt - een warm hart toedraag, kan de materie mij boeien. Enkel het zoemen en beven van de BlackBerry’s doorbreekt sporadisch mijn concentratie. Politici lijken wel verliefde bakvissen wanneer het op sms’en aankomt, geen moment kunnen ze hun gsm met rust laten…

Een geamuseerd geroezemoes stijgt op uit de zaal wanneer blijkt dat de website van Dienst Europa (www.vlaamsparlement.be/diensteuropa) het meest bezocht wordt vanuit België, Nederland en… Rusland.

Sven verlaat vroegtijdig de vergadering, ik volg in zijn zog. De regen en wind hebben ondertussen plaats geruimd voor de duisternis. Ik lever mijn badge in en keer terug naar de plaats vanwaar ik kwam…