Antwerpen, 16 mei 2009. Aan de voet van de Stadsschouwburg laten de marktkramers hun stem over het Theaterplein schallen. Op deze vroege zaterdagochtend kunnen wortelen, prei en komkommers me eigenlijk gestolen worden. Ik vlucht de schouwburg in en laat het programmacongres van Open Vld tot mij komen...

Eerste vaststelling: de "open" in Open Vld staat er niet zomaar... ik heb geen lidkaart, heb me niet vooraf ingeschreven, en toch geraak ik probleemloos binnen. Ik hoef dus niet -à la Uninvited- te knoeien met valse polsbandjes en toegangspasjes. "Je mag wel niet stemmen," deelt een medewerkster me mee.

Aha, stemmen...? Ik ben dol op stemmen! Het land wordt schots en scheef getrokken door al de stembusgangen die we hier hebben, maar ik maak telkens weer met veel plezier gebruik van mijn democratisch recht. Vandaag wordt er gestemd over de amendementen die al dan niet worden opgenomen in het programma van de Vlaamse liberalen. Elke lid kon amendementen indienen en krijgt de kans deze te verdedigen. De amendementen werden verdeeld over vier werkgroepen. Sven Gatz is voorzitter van de werkgroep Creativiteit (sport, cultuur, jeugd, toerisme en media).

Tweede vaststelling: weinig volk in de zaal. "Veel collega's zijn niet komen opdagen omdat ze nu de markten aan het doen zijn," geeft Sven later toe. Hij raadt me ook aan om een kijkje te nemen in de werkgroep Kansen: "Daar zal wat meer animo zijn.".

Putain, putain

En inderdaad, wanneer ik de bewuste werkgroep betreed, hoor ik Roland Duchâtelet (oprichter van Vivant, kartelpartner van Open Vld) een bevlogen betoog voor administratieve vereenvoudiging afsteken. Het regent bevlogen betogen in deze werkgroep, zo blijkt. Sommige houden steek, andere verzanden dan weer in een puur taalkundige discussie. "Onderschat nooit de draagwijdte van een woord..." vertrouwt een medewerker me hierover toe.

Het middaguur nadert en ik begeef me terug naar de lobby. Ik tref er Sven aan die een praatje slaat met Guy Vanhengel. De Brusselse minister staat vrolijk op zijn benen te wiebelen. "Ik ga vanmiddag naar de wedstrijd Anderlecht - Racing Genk kijken," verklaart de ket. Hij heeft nog meer heuglijk nieuws: "Arno vond uw boek Bastaard goed, Sven." De fractieleider is duidelijk onder de indruk van deze welklinkende loftrompet. Vanhengel gaat door: "En wat meer is: hij gaat op ons stemmen!" De Belgische rocker stemt dus blauw... Vive ma liberté, n'est-ce pas?

Sven en ik laten het congres achter ons, en in zijn blauwe Citroën C5 rijden we van Antwerpen naar Jette. Onderweg heeft de Open Vld'er het over de zaak Vijnck ("betreurenswaardig"), Bart De Wever ("elk debat met hem is een oorlog") en bier. Sven blijkt een zytholoog te zijn. In zijn vrije tijd brouwt hij zijn eigen bier en hij droomt zelfs van een kleine brouwerij.

Damn! I wish I was a lesbian

We springen nog even binnen in Sven's crib voor een snelle hap. Zijn tienerzoon hangt voor de buis. "Waarschijnlijk voor de rest van het weekend," lacht de pater familias. Twee sneetjes bruin brood later vertrekken we naar de Brusselse binnenstad. Sven vertelt dat hij elk jaar naar de Gay Pride gaat:  "Vorig jaar waren we met drie Open Vld'ers, nu gaan we waarschijnlijk met meer zijn..."

De verkiezingstijd lokt inderdaad een ruime, blauwe delegatie naar de holebiparade. Maar ook andere politieke bewegingen laten vandaag maar al te graag zien hoe ruimdenkend en progressief ze wel niet zijn. Zo staat N-VA'er Jan Peumans, met zijn brilletje kenschetsend op de neuspunt, geamuseerd toe te kijken. Ook de jongens en meisjes van Jeunes MR huppelen doorheen de multiseksuele massa.

Het is de bedoeling dat de verschillende politieke windrichtingen meelopen in de optocht. Open Vld heeft speciaal voor de gelegenheid twee spandoeken met daarop de boodschap "minder oordelen, meer graag zien" laten drukken. Een medewerker van Herman Schueremans voelt er niet veel voor om een zijde van zo'n banier vast te houden en vraagt of ik het niet wil doen. Zonder veel nadenken - iets dat me wel vaker overkomt - stem ik toe. En zo loop ik dus op roze zaterdag mee in de Gay Pride, met een spandoek van Open Vld  in mijn handen... Een carrière als onafhankelijke wetstraatjournalist kan ik nu wel voorgoed op mijn buik schrijven, denk ik wanneer de bontgekleurde Karavaan zich op gang trekt.

I was dancing in a lesbian bar

Maar ach, een minuut later is de pijn van het zijn alweer verdwenen. Ik verkeer immers in de onmiddellijke nabijheid van Kamerlid Katia della Faille, een mens kan het slechter treffen... Ook de sfeer is goed. Een drumband zorgt voor opzwepende ritmes terwijl een groepje Desperado drinkende emomeisjes mijn spandoek helpt vasthouden. Ook leutig om te zien: telkens wanneer er een televisiecamera in de buurt komt, gaan de politici automatisch een stapje trager. Wat zijn we weer goed geconditioneerd vandaag...

En zo sluip ik naar het einde van dit stuk toe, 4.880 tekens (met spaties)... lang genoeg, me dunkt... Euh, ik had een erg aangename namiddag. Het was heel plezant, tot volgend jaar! Daaaaaaaag!

* Tussentitels: "Putain Putain" van TC Matic, "Damn! I wish I was a lesbian" uit "My Best Friend" van Hello Saferide en "I was dancing in a lesbian bar" van Jonathan Richman. YouTuben die handel!