Een dubbelgevoel

Op woensdag 3 juni sprak ik een laatste keer af met federaal volksvertegenwoordiger Rob Van De Velde van Lijst Dedecker. Hierbij eindigt voor mij het participatieproject ‘Kus een politicus'. Rob nodigde me uit net voor de regionale en Europese verkiezingen. Dit om bondig uit te leggen hoe je een verkiezingscampagne aanpakt. We spraken opnieuw af in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Rob verving Jean-Marie voor de Conferentie van voorzitters. De conferentie regelt de werkzaamheden van het Parlement. Onder andere hier bespreekt men de agenda van het vragenuurtje die altijd op donderdag om 14u15 plaatsvindt. Het Paleis der Natie blijft ook voor mij na het 2de bezoek een doolhof. Ongelooflijk.


Het federaal parlement ligt wel degelijk ‘plat' als er regionale en Europese verkiezingen worden gehouden. Weinig wetsvoorstellen of wetsontwerpen worden bij deze ook ingediend. In de burelen van de fracties was er praktisch geen personeel. Ieder politiek medewerker is de straat op om toch nog die ene kiezer te overtuigen. De commissie ‘financiën' werd bijgevolg die dag ook afgeschaft. Te weinig voorstellen. Als ik dit allemaal zie, zijn samenvallende verkiezingen meer dan nodig!


In de namiddag trokken we dan naar Antwerpen, de thuisbasis van Rob. De politieke partijen mogen hier op alle verkiezingsaanplakborden hun affiches plakken (in tegenstelling tot West-Vlaanderen). Hier is het echt vechten ‘voor je brokke'. Iedere ochtend vanaf 4u starten de plakploegen van LDD met het plakken van affiches en dus ook overplakken van andere partijen. Zo zijn ze zichtbaar net voor volle ochtendspits. Tegen de avondspits is alles al opnieuw overplakt. En mogen ze opnieuw beginnen.


Al bij al ben ik heel tevreden over de ontmoetingen met deze politicus. Hij heeft me toch een andere kijk gegeven op de politiek. Ook hoor en zie je veel dat de media niet te weten komt. Wegens tijdsgebrek hebben we langs beide kanten net iets te weinig afgesproken. Ik onthoud vooral dat de nationale politiek en vooral in verkiezingstijd een ‘vuil spelleke' is. En vooral ook intern in de partij. Ik kan me niet voorstellen dat dit bij andere partijen niet zo is. LDD heeft me in de media op bepaalde momenten niet kunnen bekoren, maar voor de mens ‘Rob Van De Velde' heb ik veel respect. Hij is wel degelijk bezig met zijn vak en behoort niet tot het profitariaat.

© 2008 - 2010 De Wakkere Burger / webontwikkeling transVORM /