Op 8 juli om 8u22 nam ik de trein in het station van Diest, ik had afgesproken met Bart Laeremans om 10u15 aan het huis der parlementariërs. De treinreis liep vlot zodoende was ik een half uurtje te vroeg aan de Leuvenseweg 21. Dit is de straat achter de wetstraat waar het huis der parlementariërs gevestigd is. Het huis der parlementariërs vormt samen met kamer en senaat één gebouw. Bij het aanmelden aan de balie moest ik mijn paspoort afgeven en even wachten tot Bart die een zeer drukke agenda heeft als commissievoorzitter ter plekke was. Als burger mag je immers niet zomaar even het federaal parlement binnenwandelen.

Het was de bedoeling om in de voormiddag de commissie voor het bedrijfsleven en de commissie justitie te volgen. De commissie voor het bedrijfsleven waar Bart voorzitter van is begon om 10u30 in de Europazaal. Deze zaal verwierf vooral bekendheid door de commissie Dutroux. Bij aanvang van de commissie had Bart ervoor gezorgd dat ik achteraan in de zaal op plaatsen voorzien voor parlementsleden mocht plaats nemen. Deze plaats was veel comfortabeler dan de publieksruimte vanwaar men maar een zeer beperkt zicht heeft. In de commissie werd besproken welke onderwerpen prioritair waren en welke men eerst ging behandelen. Opvallend waren de vele verschillende bevoegdheden die de commissie voor het bedrijfsleven heeft toebedeeld gekregen. Een discussie over de leerplicht verwacht je immers niet zo gauw in deze commissie. Dit is een bevoegdheid die federaal is gebleven en die men gemakshalve gewoon aan de commissie van het bedrijfsleven heeft toegevoegd. Daarnaast stond ook nog de vergoeding van de slachtoffers van Gellingen op de agenda, de schuldsaldoverzekering en nog allerlei onderwerpen met betrekking tot verzekeringen.

Bij afloop van de commissie voor het bedrijfsleven moesten we ons haasten naar de commissie justitie waar we net op tijd waren om meer uitleg te vragen over de vervroegde invrijheidsstelling van Murat Kaplan. De bevoegde minister Vandeurzen formuleerde echter geen concreet antwoord maar las gewoon een aantal artikels uit de wet voor. We verlieten de commissie justitie en Bart gaf mij een rondleiding in het parlement dat voor mij meer en meer op een echt doolhof leek. Het meest impressionant waren voor mij de ruimtes waar de plenaire vergadering van kamer en de senaat plaatsvinden.

s'Middags gingen we samen iets eten en hadden we de tijd om rustig met elkaar te praten. Bart blijkt al vanaf jongsaf en van thuis uit gebeten door de politiek. Zijn zoontje van twaalf blijkt overigens een naamgenoot van mij te zijn. En vakantieplannen blijkt voor parlementsleden heden ten dage geen sinecure. Met de politieke crisis in de wetstraat is het immers niet helemaal duidelijk wanneer men in reces gaat.

s' Namiddags was het opnieuw commissie voor het bedrijfsleven en parlementsleden konden vragen stellen aan de bevoegde ministers. Het viel mij op dat er zeer weinig parlementsleden in de commissie aanwezig waren, nochtans stonden er een heleboel vragen van diverse parlementsleden op de agenda. Sporadisch kwam er wel eens een parlementslid binnen met een vraag. In deze commissie zat ik naast Peter Logghe parlementslid voor West-Vlaanderen, ook tijdens de commissie justitie zat ik overigens tussen de parlementsleden van respectievelijk CD&V en VB. Hij legde mij uit dat men normaal per vraag 5 minuten rekent maar dat sommige parlementsleden met een vraag helemaal niet komen opdagen en dat daardoor vaak parlementsleden verast worden door te laat te zijn om een vraag te stellen. Sommige ministers vinden het trouwens niet de moeite om een degelijk en concreet antwoord op een vraag te formuleren. Typerend was minister Magnette die twee vragen kreeg over de overheidsparticipatie in distrigas en die er toch in slaagde om zich tegen te spreken in het weinige dat hij zei op beide vragen. Dit in tegenstelling tot minister VanQuickenborne die wel de moeite deed om te antwoorden om de vragen van de parlementsleden

Na afloop van de commissie sprak ik met Bart af dat ik de 15 juli een volgende bezoek zou brengen aan het parlement, dan komt premier Leterme zich verantwoorden in het parlement. En wie weet misschien wordt dit wel een historische dag.