Op vrijdag 27 juni vindt de tweede ontmoeting met Bart Tommelein plaats, deze keer zonder televisie, maar de aanwezige cursisten willen allemaal meer leren over “de politiek”. Natuurlijk staat, zoals steeds, de koffie klaar.

Bart Tommelein is, zoals we reeds weten, voorzitter van de gemeenteraad in Oostende, fractievoorzitter van de Open VLD in het federaal parlement en ondervoorzitter van de Beneluxraad. Ik wil graag weten waarom hij net voor Open VLD gekozen heeft.

Kiezen voor een partij is in eerste instantie kiezen voor een ideologie. Open VLD staat voor vernieuwing. Wat gisteren goed was, is niet noodzakelijk morgen ook nog goed. Op economisch gebied ondersteunt de liberale partij de vrije concurrentie. Dit betekent dat je mensen vertrouwen schenkt en hen uitnodigt om te ondernemen en dat staat tegenover het overbeschermen van mensen. Als je mensen teveel “pampert” ontneem je hen de mogelijkheid om te groeien. Dit wil echter niet zeggen dat je als liberaal geen oog hebt voor individuele noden. Bart Tommelein ziet zichzelf als sociaal-liberaal. In een maatschappij die in wezen een liberale samenleving is, moet je uiteraard oog blijven hebben voor de meer kwetsbare mensen. Daarnaast kijkt het liberalisme over de grenzen heen. Het onderverdelen van mensen in hokjes, maakt daar geen deel van uit. Waar Bart Tommelein weinig sympathie voor heeft, is het nationalisme. Volgens hem is dit een heel negatieve houding, waarbij mensen zichzelf zien als middelpunt van een samenleving en ze helemaal niet meer open staan voor anderen. Het liberalisme vertrekt volgens hem van de idee dat als elk lid van een groep het goed heeft, de hele groep gelukkig is. Dit in tegenstelling tot de socialistische visie.

Een actueel heet hangijzer is de koopkracht bij de bevolking. Ik maak de opmerking dat gezonde voeding duurder is dan fastfood. Sedert één jaar leef ik heel bewust gezond. Ik eet veel groenten en fruit, maar telkens ik naar de winkel ga, schrik – net als veel mensen – van het bedrag op het kasticket. Zou een politieker de stijging van de prijzen ook voelen in zijn portemonnee? Bart verzekert ons dat dit wel degelijk het geval is. Als hij de afrekening van zijn energiefactuur krijgt, is het ook voor hem even slikken. Natuurlijk ligt zijn wedde wel iets hoger dan die van elk van ons, maar dit betekent niet dat hij ook niet bewust omgaat met energie. We hebben het even over hoe de prijs van energie berekend wordt en van daar komen we terecht bij prijsindex en basisbehoeften.

Bart vertelt dat minister Van Quickenborne een voorstel indiende om in de prijsindex meer basis- en basisbehoeftenproducten steken en veel minder luxeproducten. Als de prijs van water, brood, groenten, fruit de lucht ingaan, is de onmiddellijk voelbaar voor de mensen. Daartegenover kan beslist worden dat producten die slecht zijn voor de gezondheid wel fors in prijs stijgen. Hierin kan Bart Tommelein zich volledig terugvinden.

Dominique